Ελλάδα: Εμπρηστική επίθεση στο πρών δημαρχείο Πολίχνης (Θεσ/νίκη, 11/04/2011)

Στην καθημερινή δημοκρατική παρωδια, ο μηχανισμός συντήρησής της έχει ένα δρόμο και ένα πακετο ιδεών για καθε είδος ανθρώπου. Ξεκινά από αυτούς που έχουν την τάση προς την αποστασιοποίηση και την απάθεια, δείχνοντας τους χιλιάδες δρόμους για τον καναπε. Τηλε-νάρκωση, κατανάλωση, (αν)ασφάλεια, μισθωτή δουλεία και χιλιαδες ασήμαντα μικροπροβλήματα και μικροπράγματα κρατουν τους ήσυχους υπηκόους σε αιώνια νάρκη. Για αυτούς που αντιλαμβάνονται κάποια από τα προβλήματα του υπάρχοντος και έχουν μια θέληση για αλλαγή θα βρεθεί ένας τροπος για την εκτόνωση, την αφομοιωση και την επιστροφή στον καναπέ. Από τις εκλογές, τις διάφορες ακίνδυνες διαμαρτυρίες, τις καταγγελίες και τους εικονικούς διαλόγους με τους καθε φορά αρμόδιους μέχρι τις διάφορες μκο, τα κινήματα και τα κόμματα, η δημοκρατία παντα θα τοποθετεί τα επιμέρους προβλήματα έξω απ’ αυτήν και θα παρουσιάζεται ως η λύση. Το πόσο πιστεύει ο καθένας τη δημοκρατία εξαρτάται από το πόσο βλέπει. Αυτό που βλέπουμε εμείς είναι μια κοινωνία καταδικασμένη σε ισόβια μισθωτή σκλαβιά και η κυριαρχία να παίζει σκάκι με τις ζωές των υποτελών της.

Νοιώθοντας βαθιά απέχθεια για τον σημερινό κόσμο στο σύνολό του, θέλουμε μόνο την καταστροφή του. Αυτή η στάση θα ήταν άλλη μια φιλολογία απ’ τις χιλιάδες της δημοκρατίας αν δεν συνοδευόταν από τις αναλογες πράξεις. Πράξεις που καθιστούν την αντιπαράθεση και την καταστροφή στο εδώ και στο τώρα, χωρίς αόριστες αναβολές, μελλοντικές φαντασιώσεις και ετεροκαθοριζόμενες εξαρτησεις. Δύναμη σε αυτό το δρόμο γεμίζουμε από τους συμμάχους, τους συνενόχους και απο καθημερινά παραδείγματα αξιοπρέπειας. Όταν βλέπουμε παραδείγματα αντίστασης να μετουσιώνονται σε επίθεση και μάλιστα με συνεχή και σταθερό χαρακτήρα, στεκόμαστε διπλά τους βάζοντας φωτιές με στόχο να συναντηθούν οι καπνοι μας.

Όταν βλέπουμε παραδείγματα αντίστασης να μετουσιώνονται σε επίθεση και μάλιστα με συνεχή και σταθερό χαρακτήρα, στεκόμαστε διπλά τους βάζοντας φωτιές με στόχο να συναντηθούν οι καπνοι μας. Αισθανόμαστε κοντά στους ανθρώπους που συμβάλλουν στο πρωτόγνωρο φαινόμενο της Κερατέας γιατί σε μια αντίστοιχη καταπάτηση των ζωών μας, θα καναμε το ίδιο στη θέση τους. Τα συναισθήματα οργής και αηδίας για τα γουρούνια είναι τα ίδια με τα δικά μας. η άρνηση να εμπιστευτούν το κράτος συναντά τη δική μας εναντίωση για επέμβαση στις ζωές μας. Εξάλλου, η μαχητικότητα και η ασέβεια στη νομιμότητα έιναι και δικά μας χαρακτηριστικά. Η συνθηκολόγηση και η επιστροφή στην ομαλότητα  που αρνούνται είναι κάτι που ούτε μας περναει από το μυαλό.

Τα σκουπίδια, όμως, που βρίσκονται στις χωματερές, είναι λίγα από τα σκουπίδια που συναντάμε καθημερινά. Έτσι, θεωρούμε πως από το θαυμασμό και την αλληλεγγύη στο ζήτημα της Κερατές δεν πρέπει να φτάνουμε στην ταύτιση των επιδιώξεων, ουτε να μονοπωλεί στην ενασχόλησή μας. Θα μας άρεσε πολύ αν οι άνθρωποι που ζυμώνονται εκεί, να μην σταματήσουν με την ικανοποίηση ή μη αυτών που απαιτούν. Όσο για μας, θα συνεχίσουμε τον πόλεμο με την ύπαρξη ή όχι κοινωνικών κινημάτων γύρω μας.

Αναπόσπαστο κομμάτι αυτού του πολέμου είναι και οι σύντροφοι που έπεσαν στα χέρια του εχθρού. Αν το κράτος κατάφερε να προσβάλει τη φυσική τους παρουσία, δεν θα καταφέρει την απομόνωση και την αποστασιοποίηση των φυλακισμένων από τους αγώνες που δίνονται και θα δοθούν. Οι αγώνες που δίνουν μέσα από τη φυλακή, η περήφανη αρνητική στάση τους απέναντι στους μπάτσους και τους δικαστικούς και η συμμετοχή τους στο διαλεκτικό πεδίο με αναλύσεις και εμπειρίες κάνουν τη συμβολή τους στην επαναστατική υπόθεση δυναμική και απαραίτητη και μας δίνουν δύναμη για τη συνέχιση των εχθροπραξιών. Καθώς η σχεσεις αλληλλεγγύης είναι αμφίδρομες, τους στέλνουμε και εμείς δύναμη με τη συνέχιση του επαναστατικού πολέμου.

Για όλα τα παρα πάνω, τα ξημερώματα της δευτέρας 11/4 με 2 αυτοσχέδιους εμπρηστικούς μηχανισμούς στο πρώην Δημαρχείο Πολίχνης. Αντιλαμβανόμαστε την επίθεση στις υποδομές του εχθρού απαραίτητο κομματι του πολύμορφου επαναστατικού πεδίου.

Η επιλογή της ημερομηνίας 2 μέρες πριν την εξέταση της προφυλακισης του επαναστάτη Γιάννη Σκουλούδη έγινε για να θυμίσουμε στους διώκτες του ότι για κάθε απώλεια θα ξεσπούν νέες επιθεσεις.

Η ενέργεια είναι ακόμα αφιερωμένη στους αναρχικούς επαναστάτες Δ.Φεσσα, Χ.Τσιλιανίδη, Δ.Δημτσιαδη, Σ.Τζιφκα, στον αρνητή εργασίας Ράμι Συριανό καθώς και στα φυλακισμένα μέλη της Συνομωσίας Πυρήνων της Φωτιάς.

Όλα συνεχίζονται…

Υ.Γ. Αν και το κατάλαβαν μέχρι και οι μπάτσοι, προφανώς οι πρόσφατοι συλληφθέντες και προσαχθέντες από τις εισβολές σε σπίτια συντρόφων δεν είχαν καμία σχεση με την επίθεση. Όταν όμως το κράτος βρίσκει αφορμη να επιτεθεί με αφορμή ανταρτικες επιθέσεις, η απάντησή μας πρεπει να είναι ακόμα σφοδρότερη.

Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία / Πυρήνας Επιθετικής Συνείδησης

Comments are closed.