“Σπάζοντας την απομόνωση” – Συνεισφορά του Α. Cospito στο πρώτο τεύχος του περιοδικού Croce Nera Anarchica

breaking

Το κείμενο που ακολουθεί, με τίτλο “Σπάζοντας την απομόνωση”, είναι συνεισφορά του αναρχικού συντρόφου Alfredo Cospito στο πρώτο τεύχος (#0) του περιοδικού του Αναρχικού Μαύρου Σταυρού.

Με δυσκολία τα λόγια μας βγαίνουν μη λογοκριμένα από τους τέσσερις τοίχους αυτής της φυλακής. Κάποιες φορές, όμως, καταφέρνουμε να σπάσουμε την απομόνωση. Επωφελούμαστε της ευκαιρίας για να πούμε την άποψή μας πάνω στο εγχείρημα του νέου Μαύρου Σταυρού, εγχείρημα που γεννήθηκε εδώ μέσα, μεταξύ χρόνου εκτός κελιών.

Πολύ συχνά, τα τελευταία χρόνια, παρατηρήθηκε μια παραίτηση σε κλαψουρίσματα, στη θυματοποίηση-δημιούργημα της αναμονής· αναμονή για την επόμενη περιφρούρηση, για το σύνθημα που θα φωναχτεί, όλα ανεπαρκή υποκατάστατα της καταστροφικής δράσης. Αντιθέτως, από τις πρώτες κιόλας μέρες της φυλάκισής μας, εμείς ήμασταν γεμάτοι αισιοδοξία, συναίσθημα όχι μόνο δικό μας, αλλά μοιρασμένο από κοινού με ορισμένους από τους συγκρατούμενούς μας. Αισιοδοξία ειλικρινής, γεννημένη από διάφορες απόψεις, που μαζί, στις διαφορετικότητες, θα καταφέρουν να συντρίψουν εκείνον τον “ρεαλισμό”, εκείνην τη συνεχή, ανυπόφορη, στείρα τάση στο “κοινωνικό”, η οποία πολλά χέρια έχει καταστείλει. Ο εμμονικός φόβος του να κάνεις το μεγάλο βήμα για να μην τρομάξεις τον “κόσμο”. Ο εμμονικός φόβος του να κάνεις μια δράση υπερβολικά “βίαιη” από ανησυχία μην το σκάσει το κοπάδι. Είμαι σίγουρος πως το νέο εκδοτικό εγχείρημα του Μαύρου Σταυρού θα καταφέρει να διεισδύσει ανάμεσα σε όσους συντρόφους/ισσες έχουν αφοσιωθεί στη δράση, στην καταστροφική επίθεση.

Είναι αρκετά χρόνια, που ορισμένοι από εμάς αισθάνονται την ανάγκη ενός τόπου, ενός φυσικού χώρου, ενός περιοδικού, όπου οι διάφορες απόψεις και οράματα του αναρχισμού της δράσης, θα μπορούν να συγκριθούν, χωρίς δόγματα, ο καθένας σύμφωνα με τις βεβαιότητές του και τις αμφιβολίες του. Ο Μαύρος Σταυρός θα έπρεπε να είναι αυτός ο τόπος. Η θέση η δική μου και του Νicola, στη Γένοβα, υπήρξε ξεκάθαρη. Με σαφήνεια δήλωσα την πίστη μου όσον αφορά την αποτελεσματικότητα του άτυπου εγχειρήματος της FAI-FRI, που είναι μόνο μία από τις διάφορες συνιστώσες της ευρύτερης Μαύρης Διεθνούς. Είμαι πεπεισμένος πως οι δράσεις της επικοινωνίας και της διάχυσης πρέπει να συνοδεύονται από ένα μήνυμα, μια ανάληψη ευθύνης και πως είναι αυτή ακριβώς η επικοινωνία μεταξύ ομάδων μέσω αναλήψεων, η λεγόμενη άτυπη οργάνωση, με την οποία πολλοί γεμίζουν το στόμα τους μειώνοντάς την σε μια περίπλοκη αφαίρεση. Μόνο έτσι μπορούν να παρακαμφθούν οι συνελεύσεις λήψης αποφάσεων και να αφαιρεθεί “εξουσία” από τους αναρχικούς ηγέτες/ειρηνοποιούς.

Αυτή είναι μόνο δική μου πεποίθηση, ένα από τα οράματα που ελπίζω να μπορέσουν να έρθουν σε αντιπαράθεση και, γιατί όχι, να συγκρουστούν στις σελίδες του Μαύρου Σταυρού. Ένα θεωρητικό γυμναστήριο, το οποίο ελπίζω με τον καιρό να καταφέρει να μας απαλλάξει από το πλέον δυσβάσταχτο φορτίο, ενός πιετιστικού* κοινωνικού οράματος, που μετατρέπει πολλούς αναρχικούς σε λαϊκούς ιερείς, ελκόμενους πάντα από το πιο πρόσφατο αξιολύπητο περιστατικό. Σαν εμπόλεμες σβούρες, αναπηδούν από τη μια “μάχη” στην άλλη, χωρίς να είναι ποτέ πραγματικά αιχμηροί, χωρίς να είναι ποτέ αρκετά βίαιοι. Εν κατακλείδι, εγώ και ο Nicola θα θέλαμε ένα έντυπο φτιαγμένο από συντρόφους/ισσες, που αν και έχουν προτάγματα εντελώς διαφορετικά από τα δικά μας, δεν περιορίζονται στο να φλερτάρουν τους εκάστοτε “κακομοίρηδες”, όπως οι συνήθεις κρατούμενοι ή μετανάστες, αφού ένας τέτοιος πολιτικός χειρισμός δημιουργεί πατερναλισμό, τοποθετώντας μας πάνω από τις “κατηγορίες” που υπερασπιζόμαστε και μετατρέποντάς μας, εκ των πραγμάτων, σε εμπροσθοφυλακή· συντρόφους και συντρόφισσες με διαφορετικές απόψεις, ενωμένοι, όμως, από μια βεβαιότητα, η οποία θα πρέπει να είναι απαραίτητη για να ενταχθούν σε αυτό το εκδοτικό εγχείρημα, η βεβαιότητα του ότι οι λέξεις είναι κενές, εάν δε συνοδεύονται από γεγονότα· και γεγονότα είναι αποκλειστικά οι καταστροφικές δράσεις της επίθεσης. Τα υπόλοιπα είναι πολιτική και μας προκαλούν αηδία.

Alfredo Cospito

———

Μετάφραση Inter Arma

ΣτΜ. Ο πιετισμός (piety=ευσέβεια) ήταν ένα ρεφορμιστικό κίνημα εντός του Λουθηρανισμού, το οποίο έδινε έμφαση στην ατομική ευσέβεια και στην έμπρακτη εφαρμογή χριστιανικών αξιών στην καθημερινή ζωή.

No Comments

  1. αναρες says:

    Ακριβως ενα τετοιο εγχειρημα(εντυπο) ειναι κατι που λειπει απο την ελλαδα…Ας γινει αυτο το κειμενο αφορμη για μια τετοια σκεψη..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*