Ελλάδα: “Μια σύντομη κριτική πάνω στη νέα αριστερή κυβέρνηση”

Anarchy-Symbol-T-Shirts

Στάλθηκε στο Inter Arma:

Αυτό το κείμενο αποτελεί μια σύντομη κριτική πάνω στη νέα αριστερή κυβέρνηση και στα γεγονότα που έχουν λάβει χώρα με τη φυλάκιση των συγγενικών και φιλικών προσώπων της Συνομωσίας Πυρήνων της Φωτιάς. Θεωρώντας πως είναι πολύ νωρίς να διαβάσουμε με ακρίβεια τα όσα έχουν γίνει θα ασκήσουμε μια γενική κριτική αναμένοντας το μέλλον πάντα εχθρικά, πάντα επιθετικά ενάντια σε κάθε εξουσία. Ξεκινάω από μια διαπίστωση. Το ότι οι κάλπες έδειξαν αριστερά δεν σημαίνει, προφανώς, πως έχουμε να κάνουμε με μια αριστερή κοινωνία. Το ότι ως αναρχικοί στεκόμαστε εχθρικά ενάντια σε κάθε εξουσία δεν σημαίνει πως ταυτιζουμε μεσα μας όλες τις εξουσίες ως το ίδιο πράγμα τόσο δομικά όσο και οργανωτικά. Όποιος προσπαθεί να αναλύσει μια αριστερή εξουσία με τον ίδιο τρόπο όπως και μια δεξιά, τότε μειώνει την αποτελεσματικότητα με την οποία μπορεί να επιτεθεί. Η αριστερά είναι μια διαφορετικη φιλοσοφία με μια τελείως διαφορετική ηθική. Ασχέτως της προσαρμογής της στα παγκόσμια καπιταλιστικά δεδομένα έχει ένα διαφορετικό πρόγραμμα διαχείρισης, ένα διαφορετικό πρόγραμμα καταστολής και ένα γενικότερα διαφορετικό τρόπο σκέψης. Επιστρέφοντας στην αρχική διαπίστωση λοιπόν, οφείλουμε να δούμε πως πίσω από τους ερυθρούς ψήφους στον ΣΥΡΙΖΑ κυριαρχούσε η απογοήτευση και η συνηθής αδράνεια που χαρακτηρίζει τις εξαθλιωμένες μάζες. Ο ΣΥΡΙΖΑ (χωρίς να έχει βγει καν αυτοδύναμος και με ένα μεγάλο ποσοστό αποχής) συμπίκνωνε τις ελπίδες του κοινωνικού βούρκου για την επανάκτηση έστω και λίγων οικονομικών ψίχουλων. Ο μόνος λόγος που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κέρδισε ένα τεράστιο ποσοστό από τον ελληνικό λαό ήταν η ίδια η αριστερή του φιλοσοφία, δηλαδή οι θέσεις πάνω στην καταστολή, στις φυλακές, στο μεταναστευτικό, στο εκπαιδευτικό κ.λ.π.

Η πλειοψηφία της μάζας είπε όμως να κάνει τα στραβά μάτια σε αυτά τα ψήγματα και να επιχειρήσει την μόνη επανάσταση που ήταν ικανή να κάνει αλλάζοντας χρώμα το φακελάκι που έριξε με περηφάνεια στην κάλπη. Μόλις λοιπόν, είδε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ σηκώνει και λίγο το κεφάλι στους «Γερμαναράδες κατακτητές» έτρεξε ξελιγωμένη στις πλατείες, μαγεμένη από τη λαϊκή, πατριωτική ενότητα που διαφήμιζε ο ΣΥΡΙΖΑ, με την ελπίδα ότι ο μισθός θα ανέβει πάλι στα 700. Βλέπουμε λοιπόν, πως η κοινωνία ούτε κατά διάνοια δεν έγινε αριστερή (στην εποχή της ασημαντότητας αριστερα και δεξια δεν υφίστανται) απλώς η συνηθής ανικανότητα και ο ψευτοτσαμπουκάς της την οδήγησε να ψηφίσει ένα αριστερό μόρφωμα όπως πρόκειται να γίνει και σε άλλες χώρες του ευρωπαϊκού νότου. Ας σταματήσουν λοιπόν, οι γελοίες αναγνώσεις που μπορεί να τρέφουν τις ψευδαισθήσεις που θέλουν να έχουν οι εραστές της κοινωνικής μηδαμινότητας. Δεν είναι η «εξουσία» που φοβήθηκε το -ανύπαρκτο- επαναστατικό κίνημα και ακόμη πιο τραγικά τον λαϊκό ξεσηκωμό και θέλησε να προσωποποιήσει τις ελπίδες της κοινωνίας στον ΣΥΡΙΖΑ ώστε να γλιτώσει από το μένος της, μα είναι η ίδια σιχαμερή μάζα, που ανίκανη να κυριαρχήσει στη ζωή της έψαχνε από τη φύση της καθοδηγητές και εμπόρους γλοιώδους ελπίδας, ώστε να σκούξει πάλι αδύναμα «ζήτω». Δεν ήταν το κεφάλαιο που φοβήθηκε μια επανάσταση, μα ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ η μόνη επανάσταση για την οποία ήταν ικανές οι μάζες στην παρούσα τους μορφή. Αν δεν υπήρχε ο ΣΥΡΙΖΑ η πλέμπα θα έβρισκε κάποιο άλλο μόρφωμα να προσωποποιήσει τις ελπίδες της πριν παραδωθεί ολοκληροτικά στα φασιστικά της ένστικτα.

Ας έρθουμε λοιπόν, στη διαχείριση επί ΣΥΡΙΖΑ πάνω στο θέμα των συντρόφων της ΣΠΦ. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πάρει στα χέρια του την εξουσία λίγο παραπάνω από ένα μήνα. Σε αυτό το διάστημα, επομένως, θα ήταν αδύνατο να μπορεί να περάσει τη δική του φιλοσοφία πάνω στα θέματα καταστολής, ειδικά σε μια τόσο «συντηρητική μάζα» που η αξιοθρήνητη ψυχή της καλλιεργείται χρόνια τώρα. Εμείς, δηλαδή, δεν πιστεύουμε πως ήταν μια κυβερνητική απόφαση η στάση αυτή της αντιτρομοκρατικής παρά αυτόνομα κομμάτια που δρούσαν με τον τρόπο που ξέρουν πολύ καλά. Ίσα ίσα οι συγκεκριμένες ενέργειες σαμποτάρουν σε μεγάλο βαθμό την κατασταλτική φιλοσοφία τύπου «ψυχιατρείο» την οποία θέλει να καλλιεργήσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Όπως είπαμε στην αρχή, το ότι τέθηκαν κάποιοι αριστεροί σε διαχειριστικές θέσεις δε σημαίνει πως η ψυχή της μάζας έστριψε αριστερά. Και εδώ λοιπόν, ερχόμαστε αντιμέτωποι με το βασικότερο κατ’εμάς λάθος πάνω στην κριτική που ασκείται στον ΣΥΡΙΖΑ. Γίνεται μια επικέντρωση στις τακτικές που ακολουθέι το κράτος, ενώ ο λαός αφήνεται στο απυρόβλητο, ξεχνώντας πως κάτω από μια αριστερή διαχείριση βρίσκεται σε πολύ έντονη διαδραστικότητα με το κράτος μεταρέποντας τον ίδιο σε θεματοφύλακα του υπάρχοντος. Όταν κάποιοι συγκρίνουν τον ΣΥΡΙΖΑ με το ΠΑΣΟΚ του ’81, λέγοντας ότι ακόμα και το ΠΑΣΟΚ ήταν πιο «αριστερό» παραβλέπουν την κοινωνική πραγματικότητα που επικρατούσε τότε. Τότε λοιπόν, υπήρχε μια άνθηση των αριστερών φιλοσοφιών και του συνδικαλισμού σε όλη την Ελλάδα. Τότε υπήρχαν ποικίλες ένοπλες οργανώσεις σε όλον τον κόσμο που αμφισβητούσαν την καπιταλιστική διαχείριση. Τότε υπήρχε η άνοδος των αντί-ιμπεριαλιστικών, των αντικαπιταλιστικών και των αντιναζιστικών κινημάτων. Τότε δεν είχαν προηγηθεί 30 χρόνια νεοκαπιταλιστικής αλλοτρίωσης και η άνοδος της ασημαντότητας. Τότε η ψήφος στο ΠΑΣΟΚ δεν ήταν αποτέλεσμα οικονομικής εξαθλίωσης και απελπισίας. Με λίγα λόγια, οι μάζες τότε κατά πλειοψηφία συμβάδιζαν με την θεώρηση του σοσιαλδημοκρατικού ΠΑΣΟΚ. Τώρα όμως δεν υπάρχει κανένας απολύτως κίνδυνος για το κεφάλαιο με το να επιχειρήσει ένα αριστερό άνοιγμα στις μάζες από τη στιγμή που αυτές έχουν δεχτεί στην ψυχοσύνθεσή τους τον τωρινό τρόπο λειτουργίας. Οπότε, στο παρόν έχουμε τρεις εκδοχές για την πορεία της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ:

α) θα καταφέρει να κερδίσει ένα αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα, ώστε να κρύψει με το χαλάκι μιας οικονομικής ευημερίας την φασιστική φύση της κοινωνίας

β) θα γίνει πολύ σύντομα εκφραστής της ψυχοσύνθεσης της κοινωνίας χάνοντας οποιοδήποτε αριστερό στοιχείο του, που αυτό σημαίνει την πλήρη αφομοίωσή του από τον καπιταλιστικό κόσμο

γ) θα ανατραπεί αστραπιαία, χάνοντας τη διαχείριση της χώρας.

Συνοψίζοντας λοιπόν, όταν έχεις απέναντι σου μια κοινωνία η οποία στηρίζει κατά 80% τις φυλακές υψίστης ασφαλείας, κατά 90% τον αντιτρομοκρατικό νόμο, κατά 60% το νέο λύκειο, κατά 45% τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών και ο θεσμός που λαμβάνει την μεγαλύτερη στήριξη έιναι αυτος της αστυνόμιας με 77% δεν παραξενέυεσαι που η αριστερά της λαϊκης ετυμηγορίας δεν ικανοποιεί κάποιες θέσεις της, οι οποίες είναι ενάντια στη θέληση της κοινωνίας.

Ενάντια στο διαχωρισμό κοινωνίας-εξουσίας.

Εμείς αναμένουμε χωρίς το βάρος καμίας πολιτικής συνείδησης για το πως θα χτυπήσουμε πιο αποτελεσματικά την κοινωνία.

Να συντρίψουμε τις μάζες και τους μηχανισμούς που τις κρατάνε εν ζωή.

Πόλεμος στο υπάρχον με όλα τα μέσα για την έλευση του χάους.

Horizontal Mortem-(Σύμπραξη Αναρχικών-Memento Mori)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*