Χιλή: Κάλεσμα αλληλεγγύης στους αναρχικούς απεργούς πείνας

naty-y-juan

Στάλθηκε στο Inter Arma:

Κάλεσμα αλληλεγγύης για την απεργία πείνας που διεξάγουν οι Nataly, Juan, Guillermo και Enrique

29 Απριλίου 2015

Στους συντρόφους στη Χιλή και σε όλον τον κόσμο, που αντιτίθενται σε κάθε μορφή εξουσίας

Σε όλα τα εξεγερμένα μυαλά και συνειδήσεις, που απορρίπτουν την κυριαρχία και ποθούν απόλυτη ελευθερία

Σε όσους αισθάνονται την ανάγκη να πράξουν:

Εμείς, που απευθυνόμαστε σε εσάς, είμαστε ατομικότητες και οργανωμένες ομάδες, ενεργές στην αντιεξουσιαστική αλληλεγγύη σε αναρχικούς και επαναστάτες κρατουμένους.

Γράφουμε σήμερα για να κινητοποιήσουμε την έκφραση συντροφικών χειρονομιών με έναν επείγοντα και μαχητικό τρόπο, με κινήσεις αλληλεγγύης σε στήριξη της απεργίας πείνας, που διεξάγουν οι σύντροφοί μας Juan Flores, Nataly Casanova, Guillermo Durán και Enrique Guzmán.

Οι σύντροφοί μας αντιστέκονται στον καθημερινό περιορισμό με αξιοπρέπεια, είναι ξεκάθαρο πως έχουν παραμείνει ανυπότακτοι απέναντι στις προσπάθειες του εχθρού να επικρατήσει η εξουσία του, μια στάση η οποία ξεκαθαρίζει σε εμάς πως ο μόνος δρόμος, που έχει επιλεγεί, είναι ο αγώνας ενάντια σε κάθε εξουσία.

Σαν ατομικότητες και οργανωμένες ομάδες, που διαρκώς αναζητούμε να ενδυναμώσουμε τις ιδέες μας και τις πρακτικές για ολική απελευθέρωση, δε στεκόμαστε απαθείς στην απεργία πείνας που διεξάγεται από τους συντρόφους μας, γνωρίζουμε πως είναι ένα κάλεσμα για ενεργοποίηση της συμβολικής και υλικής αλληλεγγύης, ένα κάλεσμα για την πραγμάτωση των αξιών που μας κινούν, εκείνων που δίνουν ζωή σε κάθε επαναστατικό εγχείρημα και καθορίζουν χωρίς καμία αμφιβολία τη δύναμη κάθε αιχμαλώτου πολέμου.

Είναι ευρέως γνωστό πως οι Juan, Nataly και Guillermo συνελήφθησαν στις 18 Σεπτεμβρίου του 2014, κατηγορούμενοι για συμμετοχή σε επιθέσεις με εκρηκτικούς μηχανισμούς. Αυτήν τη στιγμή, το σύνθημα του Juan «Κάτω το αστυνομικό κράτος», το οποίο δείχνει την αξιοπρεπή και αψηφούσα την εξουσία στα μούτρα της αστυνομίας και των δημοσιογραφικών αποβρασμάτων στάση των τριών συντρόφων, έχει μετατραπεί σε αστυνομικό, μιντιακό και δικαστικό λιντσάρισμα από τις αρχές.

Ο εγκλεισμός των συντρόφων για περισσότερους από έξι μήνες τώρα, με τον Juan και τη Nataly προφυλακισμένους και τον Guillermo σε κατ’ οίκον περιορισμό, έχει χαρακτηριστεί από τις ενοχλήσεις, επιθέσεις και παρακολούθηση των συντρόφων και του κοντινού τους περιβάλλοντος.

Το πιο πρόσφατο κεφάλαιο αυτής της κατάστασης ήταν ο εγκλεισμός του Enrique Guzmán στις 6 Απριλίου. Ο Enrique είναι φίλος και σύντροφος των Juan, Nataly και Guillermo, ο οποίος τους επισκεπτόταν και φρόντιζε να μην τους λείπει τίποτα όσο βρίσκονται υπό το καθεστώς του εγκλεισμού. Σε έναν τρόπο να τιμωρήσει την αλληλεγγύη και τις κοντινές σχέσεις του με τους συντρόφους, η Fiscalia Sur (η εισαγγελία) τον κατηγορεί για συμμετοχή μαζί με τον σύντροφο Juan Flores σε μια επίθεση εναντίον αστυνομικού τμήματος.

Ανεξάρτητα από όλα αυτά, η απάντηση των 4 συντρόφων είναι αξιοπρεπής και εξεγερτική. Έχει γίνει σαφές στις δημόσιες τοποθετήσεις των συντρόφων, στις οποίες μαζί με την άρνηση των κατηγοριών που τους αποδίδονται, αυτοχαρακτηρίζονται εχθροί κάθε είδους εξουσίας και αναγνωρίζουν εαυτούς σαν μέρος μιας κοινότητας αγώνα, που χτίζει την παρούσα συνέχισή της σε μια μακρά ιστορία εξέγερσης, ανατροπής και εξεγέρσεων, που αρνείται την κυριαρχία υψώνοντας τις αξίες της αλληλεγγύης, της πίστης, της αγάπης και της επαναστατικής συντροφικότητας στην αναζήτηση της ολικής απελευθέρωσης.

Γνωρίζουμε πως η παρενόχληση και η φυλάκιση ανθρώπων κοντινών σε επαναστάτες κρατουμένους είναι μια μορφή εκδίκησης και εκβιασμού, που χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο από την εξουσία ενάντια στους επαναστάτες και το κοντινό τους περιβάλλον, όπως εκφράστηκε και στην υπόθεση του εγκλεισμού των συγγενών και φίλων των φυλακισμένων μελών της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς, στην Ελλάδα και τις συλλήψεις αναρχικών και αλληλέγγυων συντρόφων στην Ισπανία, στις πρόσφατες επιχειρήσεις «Πανδώρα» και «Πινιάτα», αλλά και όπως στην περίπτωση των κατηγοριών εναντίον της μητέρας ενός εκ των συντρόφων από την υπόθεση «Σεκιούριτι», η οποία συνδέθηκε με ένα υποτιθέμενο κλειδί για χειροπέδες για μια ανύπαρκτη απόπειρα απόδρασης, κατά τη διάρκεια της δίκης που διεξήχθη το 2014.

Γνωρίζουμε πως η εξουσία χρησιμοποιεί αυτού του είδους τις τακτικές σαν μια μορφή τιμωρίας απέναντι στην εξεγερτική και αξιοπρεπή στάση, που δείχνουν οι σύντροφοι στη φυλακή και σαν τεχνική για να τους αναγκάσει να παραδοθούν, επιθυμώντας να τους αναγκάσει να εγκαταλείψουν τη στάση ανυπακοής και τον αγώνα ενάντια στο σύστημα της κυριαρχίας.

Ξέρουμε πως αυτού του είδους τα κόλπα θρέφουν το φάντασμα της «Τρομοκρατίας», που επιτρέπει στα δικτατορικά και δημοκρατικά Κράτη να δημιουργήσουν εσωτερικούς εχθρούς, ώστε να ευθυγραμμίσουν τον πληθυσμό με τα συμφέροντα της εξουσίας, χαρακτηρίζοντας όλους τους αναρχικούς ως «τρομοκράτες», σαν ένα εργαλείο για την μετέπειτα καταστροφή κάθε κοινότητας αγώνα, που δε συμπλέει με την εξουσία.

Ξέρουμε και αρνούμαστε κατηγορηματικά τις φαντασιώσεις του Κράτους και της Fiscalia Sur σε σχέση με την ιεραρχία και τους ηγετικούς ρόλους, που αποδίδονται στους συντρόφους, κάτι που έχει ήδη χρησιμοποιηθεί στο κατηγορητήριο εναντίον των συντρόφων, που συνελήφθησαν τον Αύγουστο του 2010 σαν μέρος της αποκαλούμενης «υπόθεσης Βόμβες».

Γνωρίζουμε, πρώτα απ’ όλα, πως είναι τμήμα μιας συνεχιζόμενης ιστορικής αντιπαράθεσης, από την οποία η ορατότητα από το πεδίο των εχθρών της εξουσίας αναζητά να διαδηλώσει το περιεχόμενο της δράσης της εξουσίας, μακριά από κάθε στάση ενοχής ή αθωότητας, ποτέ με όρους θυματοποίησης ή νομιμότητας, αλλά περισσότερο αναζητώντας την επέκταση και την εμβάθυνση στην καταστρεπτική κριτική της εξουσίας, ώστε να τη θέσει σε δράση στην επιδίωξη για ολική απελευθέρωση.

Συνεπώς, ενάντια στις επιθέσεις της εξουσίας και του μιντιακού/δικαστικού/σωφρονιστικού δομικού πλαισίου, η απάντησή μας πρέπει να είναι δράση με όλους τους δυνατούς τρόπους και όχι η αδρανής αναμονή εν είδει απλής παρατήρησης.

Θεωρούμε πως βρισκόμαστε σε πόλεμο και όταν ο εχθρός μας κάνει να παρατηρήσουμε τα εργαλεία του, δείχνουμε πως είμαστε εδώ και συνεχίζουμε να αντιστεκόμαστε και να παλεύουμε, κρατώντας ζωντανό στη μνήμη μας πως ο αγώνας στο εσωτερικό των φυλακών της Χιλής φέρει μια ευρεία ιστορική κληρονομιά απεργιών, εξεγέρσεων, αποδράσεων και άλλων διαφορετικών μορφών έκφρασης μιας στάσης αξιοπρέπειας στον αγώνα.

Αλλά αυτή η κληρονομιά χρειάζεται τώρα μια απάντηση και πρέπει επίσης να αντηχήσει στο εξωτερικό.

Για όλα τα παραπάνω, στεκόμαστε αλληλέγγυοι και καλούμε σε αλληλεγγύη στην απεργία πείνας των Juan, Nataly, Guillermo και Enrique:

-Για το τέλος των παρενοχλήσεων των φιλικών τους κύκλων.

-Για το τέλος των επιθέσεων προς τον Juan και τη Nataly από κάποιους δεσμοφύλακες.

-Για το τέλος της αδιάκριτης χρήστης του DNA ως αποδεικτικό στοιχείο.

-Για την απελευθέρωση του αλληλέγγυου συντρόφου Enrique Guzmán.

-Για τον τερματισμό της απομόνωσης της Nataly Casanova και τη μεταφορά της σε άλλη πτέρυγα της φυλακής San Miguel.

Καλούμε κάθε σύντροφο, που αισθάνεται την τάση να δράσει, να προπαγανδίσει, να βγει στους δρόμους, να εκφράσει την αλληλεγγύη του με τους συντρόφους με όποιον τρόπο μπορεί.

Ώστε η κινητοποίηση σε στήριξη με την απεργία πείνας να καταστεί ένας τρόπος να τεθεί σε δράση η αλληλεγγύη της επίθεσης, αναζητώντας την επέκταση της ταραχής εναντίον κάθε μορφής εξουσίας και την είσοδό της στους αναρχικούς δεσμούς μεταξύ συντρόφων.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΣΥΝΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

Publicacion Refractario,
Αντιεξουσιαστική έκδοση ενάντια στο σωφρονιστικό σύστημα.

Colectivo Lucha Revolucionaria (Συλλογικότητα Επαναστατικός Αγώνας)

Sin Banderas Ni Fronteras, πυρήνας αντι-εξουσιαστικής αγκιτάτσιας

———

Μετάφραση: Inter Arma

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*