Χιλή: Γράμμα της αναρχικής κρατούμενης Natalia Collao

515x315xmaestro-mehir-prision-515x315-pagespeed-ic_-2vkx-qasn2-300x183

[Στις 7 Απριλίου 2015, ένα λεωφορείο πυρπολήθηκε. Κοντά στη δράση, οι μπάτσοι συνέλαβαν τους Natalia Collao και Javier Pino.]

Φίλοι, σύντροφοι, οικογένεια και συγγενείς. Χάρη σε μερικές λέξεις που κατάφερα να ανταλλάξω με μερικούς ανθρώπους (γιατί μέχρι στιγμής είμαι σε απομόνωση και δεν ξέρω τι συμβαίνει έξω), έμαθα για την εβδομάδα αγκιτάτσιας μεταξύ 10 και 12 Απριλίου σε αλληλεγγύη με τους αντι-εξουσιαστές κρατούμενους, προπαντός όσους έχουν καταδικαστεί σε μεγάλες ποινές.

Έτσι, θα ήθελα να συμβάλλω στην αλληλεγγύη με αυτό το γραπτό, συγκεκριμένα στην αλληλεγγύη με φυλακισμένους συντρόφους.

Το σκεφτόμουν, και τώρα με την εμπειρία που περνάω είναι ακόμα πιο σαφές, ότι ένας σύντροφος που πιάνεται και ως εκ τούτου γίνεται κρατούμενος, βρίσκει την πιο σημαντική υποστήριξη στον εαυτό του/της, στις πεποιθήσεις του/της, στις σκέψεις, στις ιδέες, στα συναισθήματα και στην αγάπη του εαυτού, στην ατομικότητά τους, η οποία είναι θεμελιώδους σημασίας, όταν κάποιος βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα τέτοιο άσχημο και παρακμιακό μέρος όπως η φυλακή, και μάλιστα εμείς οι ίδιοι αποτελούμε την κύρια πηγή δύναμής μας.

Αλλά, ξαφνικά συμβαίνει το γεγονός τα μάτια και τα αυτιά μας να συναντούν χειρονομίες, πρωτοβουλίες, δράσεις, που υλοποιούνται για εμάς και σ’ αυτές τις στιγμές αισθανόμαστε σαν να είμαστε σε μια αγκαλιά, όπου πρήζεται το στήθος μας και το αναπόφευκτο χαμόγελό μας επιστρέφει. Είναι όταν πάνε πέρα ​​από τους τοίχους της φυλακής που οι ατομικότητες όλων των κρατουμένων γεμίζουν με δύναμη και σιγουριά. Βλέπω αυτήν τη στιγμή σαν συνενοχή, γιατί γνωρίζουμε ότι συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε.

Συντάσσομαι με το κάλεσμα, που διεξάγεται και προσκαλώ σε αλληλεγγύη με τους φυλακισμένους τις περιοχές, που αγωνίζονται και παίρνουν θέση ενάντια σε όλες τις μορφές εξουσίας.

Όλη η αγάπη και η δύναμή μου σε εκείνους, που αντιμετωπίζουν μεγάλες ποινές και οι ιδέες και τα συναισθήματά τους δεν έχουν εκμηδενιστεί από τα πολλά χρόνια στη φυλακή.

Και ας μην ξεχνάμε ότι η φυλακή, ένα ανθρώπινο προϊόν, χτυπάει επίσης και άλλα όντα.  Ζώα κρατούνται και βασανίζονται σε κλουβιά για να ευχαριστήσουν τους ανθρώπους.

Κλείνω στέλνοντας όλην την αγάπη μου στους φίλους μου, στους συντρόφους, στην οικογένεια και στα κορίτσια στον αγώνα ενάντια στην πατριαρχία.

Tato (Natalia Collao)
Από τη Μονάδα 1,
Φυλακή
San Miguel
Κυριακή 12 Απριλίου

———

Μετάφραση: Inter Arma

Πηγή: Act for freedom now!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*