Ελλάδα: “Καλύτερα δαίμονας της εκδίκησης, παρά άγγελος της συγχώρεσης” – Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς

ccfΣτάλθηκε στο Inter Arma:

Για τη Nataly, τον Juan, τον Guillermo και τον Enrique

Ένα σινιάλο συνενοχής από τις ελληνικές φυλακές, στο διεθνές κάλεσμα αλληλεγγύης των Publicacion Refractario, Colectivo Lucha Revolucionaria (Συλλογικότητα Επαναστατικός Αγώνας) και Sin Banderas Ni Fronteras, προς τα αδέρφια μας Nataly Casanova, Juan Flores, Guillermo Durán και Enrique Guzmán, που κρατούνται στις φυλακές της Χιλής, κατηγορούμενοι για επιθέσεις της Διεθνούς Συνωμοσίας Εκδίκησης και της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς Χιλής

Τίποτα πιο άσχημο απ’ την ασχήμια που επαναλαμβάνεται δύο φορές.

Χιλή: συλλαμβάνεται και προφυλακίζεται ο αναρχικός Enrique Guzmán.

Ο λόγος: η αστυνομία λέει ότι βρέθηκαν ίχνη DNA του, σε απόσταση από στόχο που είχε τοποθετηθεί βόμβα, η οποία συμπεριλαμβάνεται στην υπόθεση για την οποία έχουν συλληφθεί πριν έξι μήνες τα αδέρφια μας Juan Flores, Nataly Casanova, Guillermo Durán.

Ο πραγματικός λόγος: ο Guzmán ήταν φίλος των τριών φυλακισμένων συντρόφων, που δεν τους εγκατέλειψε ούτε για μια στιγμή στις δύσκολες συνθήκες της αιχμαλωσίας. Ήταν ο φίλος που περιφρόνησε τα αστυνομικά βλέμματα και τους ελέγχους και τους επισκεπτόταν συχνά στις φυλακές. Ήταν ο φίλος που, με την επικοινωνία του, κατήργησε την εξορία και τη μοναξιά τους, στη χώρα των κλειδωμένων ανθρώπων.

Είναι ο φίλος που αποδεικνύει πως οι πραγματικοί φίλοι δε δειλιάζουν, αλλά μοιράζονται τόσο τα γέλια από τις χαρές, όσο και την ανηφόρα από τις λύπες…

Η μάχη, όμως, είναι άνιση. Όποιος δε συμμορφώνεται ή δεν πειθαρχεί στα όρια της επιτρεπτής ηθικής των σιωπηλών ανθρώπων που σκύβουν το κεφάλι, τότε οδηγείται στον τόπο της εξορίας, στα κρύα κελιά της φυλακής.

Η Nataly, ο Juan και ο Guillermo αρνούνται να δεχτούν το φόβο. Αρνούνται το φόβο του συναισθηματικού εκβιασμού της εξουσίας, που οδηγεί το φίλο τους στην κοιλιά του κτήνους της φυλακής. Αποφασίζουν να πράξουν. Γιατί, όταν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλον, είμαστε κιόλας νεκροί. Από την πρώτη στιγμή ξεκινούν απεργία πείνας, με βασικό αίτημά τους την άμεση απελευθέρωση του Enrique Guzmán αλλά και την άρση των μέτρων απομόνωσης της Nataly, την παύση της τραμπούκικης συμπεριφοράς των μπάτσων απέναντι στους συγγενείς τους και την επανεξέταση της εγκυρότητας της διαδικασίας του DNA.

Είκοσι ημέρες μετά, η εξουσία δοκιμάζει την αντοχή τους, καθώς μοιάζει ανυποχώρητη. Η ασχήμια αποτυπώνεται σε καρμπόν, κάνοντας μοντάζ καταστολής, από την Ελλάδα στη Χιλή. Στην Ελλάδα, πριν λίγο καιρό, η εξουσία δοκίμασε την εκδίκησή της πάνω μας, με τον ίδιο τρόπο. Προφυλάκισε τη μητέρα δύο συντρόφων της ΣΠΦ και τη φίλη του ενός, για την υπόθεση της απόπειρας απόδρασής μας από τις φυλακές. Αν δε μπορούν να υποτάξουν τη σκέψη σου, τότε στοχεύουν στην καρδιά σου. Θέλουν να σε εξημερώσουν και να σε κάνουν ένα υπάκουο κατοικίδιο ζώο.

Οι φυλακές είναι ο ζωολογικός κήπος των ανθρώπων. Ακόμα και ο ουρανός καλύπτεται από συρματοπλέγματα. Με τον καιρό, ο ζωολογικός κήπος της φυλακής γίνεται το σπίτι των περισσοτέρων. Όμως, υπάρχουν και αυτοί που δεν τους χωράει το κελί. Είναι αυτοί που δεν κοίμισαν το λύκο μέσα τους. Είναι αυτοί που τον ταϊζουν κάθε μέρα με οργή, θυμό, εκδίκηση, τοίχους, σίδερα, κλειδαριές, που τον θεριεύουν με λύσσα και συνείδηση και αναζητά ανάσες ελευθερίας…

Η Nataly, ο Juan, ο Guillermo και ο Enrique είναι αδέρφια μας, δίχως να έχουμε το ίδιο αίμα.

Μοιραζόμαστε, όμως, τις ίδιες επιθυμίες, την ίδια αγωνία, τον ίδιο θυμό για τους μπάσταρδους που φόρεσαν στολή, αποστήθισαν τους νόμους και κλείδωσαν τις ζωές μας και τους φίλους μας.

Η γεύση του μίσους για την κοινωνία των δικαστών, των μπάτσων και των υπηκόων τους, στεγνώνει στο στόμα μας σα δηλητήριο.

Είναι η γεύση της ανημποριάς που σου γεννάει η φυλακή. Είναι ο θυμός και η οργή για όλα αυτά που σχεδιάζεις αλλά δε μπορείς να κάνεις, γιατί σε περικυκλώνουν κάγκελα, κάμερες, δεσμοφύλακες.

Έμειναν μόνο τα λόγια… Λόγια αλληλεγγύης και δύναμης, στη Nataly, τον Juan, τον Guillermo και τον Enrique.

Όμως, Αδέρφια, μην ανησυχείτε… Αυτά τα λόγια δεν αντηχούν στο κενό. Σφυρηλατούν μέσα μας την αιώνια αναρχική επίθεση και την πυρώνουν με ανεξίτηλο σημάδι στην ψυχή. Γνωρίζουμε πως υπάρχουν παντού λύκοι έτοιμοι να κυνηγήσουν τους ανθρώπους του νόμου και της τάξης. Υπάρχουν τα αδέρφια μας, ο Alfredo και ο Nicola στις ιταλικές φυλακές, υπάρχουν δεκάδες πυρήνες της FAI σε όλον τον κόσμο, έτοιμοι να πυρπολήσουν τις νύχτες για να τις κάνουν να λάμψουν στα χρώματα της φωτιάς, υπάρχουν αναρχικοί της πράξης και σύντροφοι μηδενιστές της νέας αναρχίας, που εξυφαίνουν τη συνωμοσία της Mαύρης Διεθνούς παντού.

Τέρμα οι μισές κουβέντες, οι μισές πράξεις, οι μισές σκέψεις… Καλύτερα δαίμονας της εκδίκησης, παρά άγγελος της συγχώρεσης. Περνάμε ολόψυχα τη σκοτεινή άβυσσο του πολέμου για να κάψουμε τα ινδάλματα του νόμου και της τάξης, στις φλόγες του χάους και της αναρχίας.

«Νιώθουμε σα να πέφτουμε με τα κεφάλια μας στα σίδερα. Πολλά κεφάλια θα σπάσουν… Όμως, στο τέλος, θα λυγίσουν τα σίδερα».

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΔΥΝΑΜΗ – ΣΥΝΕΝΟΧΗ ΣΤΑ ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΑΣ NATALY CASANOVA, JUAN FLORES, GUILLERMO DURAN, ENRIQUE GUZMAN

ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΠΥΡΗΝΩΝ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ – FAI/IRF,
Πυρήνας Φυλακής

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*