Ελλάδα: “Σχετικά με την απεργία πείνας των πολιτικών κρατουμένων”

anarchy-symbol-background-14290003

Στάλθηκε στο Inter Arma:

Τώρα που η απεργία πείνας έχει φτάσει στο τέλος θεωρούμε πως είναι ωφέλιμο να αναδείχθούν οι κατά τα αξιακά μας προβληματικές, οι οποίες βαλτώνουν την αναρχική επίθεση μα και στοιχεία τα οποία θεωρούμε θετικά και γόνιμα για τη συνέχιση της σύγκρουσης με τον κόσμο της εξουσίας.

Στις 2/3 ανακοινώνεται η έναρξη της απεργίας πείνας των: Νίκου Μαζιώτη, Κώστα Γουρνά και μελών του ΔΑΚ με στόχο το νομικό κατασταλτικό οπλοστάσιο του κράτους, ζητώντας την κατάργηση των φυλακών τύπου Γ, την απελευθέρωση του Σάββα Ξηρού, την κατάργηση του κουκουλονόμου, τον περιορισμό της χρήσης λήψης DNA και την κατάργηση των αντιτρομοκρατικών νόμων. Την ίδια μέρα τα μέλη της ΣΠΦ ξεκινάνε απεργία πείνας με αίτημα την άμεση αποφυλάκιση συγγενικών και φιλικών προσώπων, τα οποία φυλακίστηκαν ως ύποπτα για συμμετοχή στην υπόθεση της απόδρασης, και κατηγορήθηκαν ως μέλη τρομοκρατικής οργάνωσης. Παρόλο που οι απεργοί πείνας στήριξαν ο ένας τον άλλον λεκτικά και το κίνημα αλληλεγγύης συγχωνέυθηκε εμείς θα κρίνουμε τις δύο απεργίες πείνας ξεχωριστά για δύο κυρίως λόγους:
-για το περιεχόμενό τους, τον κόσμο που δραστηριοποίησαν ως αλληλέγγυους και τις μορφές δράσεων
-για τη θέση που είχαμε εμείς στις δύο απεργίες πείνας και με τι κριτήριο δραστηριοποιηθήκαμε.

Η απεργία πείνας της ΣΠΦ

Θα ξεκινήσουμε με αυτή της ΣΠΦ γιατί θεωρούμε ότι είναι και πιο ξεκάθαρη. Οι σύντροφοι της ΣΠΦ διεξήγαγαν απεργία πείνας κυρίως για μη πολιτικούς λόγους. Μπορεί κάποιος να πει πως η πολιτική επιλογή του ένοπλου αγώνα και της αμετανόητης στάσης είναι αυτό που οδήγησε τα δικαστικά σκουπίδια να έχουν αυτή την εκδικητική συμπεριφορά απέναντι στους αναρχικούς της ΣΠΦ μα σε αυτό το σημείο για μας θρυμματίστηκε η εικόνα που προβάλλει τον αναρχικό πόλεμο ως πολιτική επιλογή. Η δημοκρατία μπορεί να θέλει να ονομάζει τις συγκρούσεις που εκτιλίσσονται εντός του κοινωνικού ιστού της μα τα φώτα του θεάματος σβήνουν μπρος στη φωτιά των εξεγερμένων και η πραγματικότητα του υπαρξιακού πολέμου φανερώνεται. Όπου μιλούν τα όπλα οι νόμοι ας σωπάσουν. Έτσι λοιπόν, μακριά από λογικές διαχείρισης και συνδικαλισμού, οι σύντροφοι της ΣΠΦ έδειξαν με την στάση τους ότι η αναρχία είναι πάνω από όλα ένας τρόπος βιωματικής αντίληψης όπου σηματοδοτεί τη δημιουργία σχέσεων, πάθους, δύναμης και αξιοπρέπειας πέρα από τα όρια του εξουσιαστικού κόσμου. Σχέσεις και αντιλήψεις που κατευθύνονται από τις επιθυμίες της εξεγερμένης ατομικότητας, απρόσιτες στον ψυχισμό του μίζερου ρόλου του πολίτη. Από αυτή την οπτική λοιπόν, οι κρατούμενοι της ΣΠΦ έδωσαν μια απολίτικη αναρχική μάχη για τους ανθρώπους τους με το μόνο μέσο που διέθεταν εντός της συνθήκης του εγκλεισμού, την οποία υφίστανται.

Μπορεί η απεργία πείνας της ΣΠΦ να μην είχε πολιτικό περιεχόμενο, αυτό δε σημαίνει όμως ότι το όλο θέμα απέφυγε να γίνει προϊόν εκμετάλλευσης πολιτικών σκοπιμοτήτων και ενδοεξουσιαστικών ανταγωνισμών. Για εμάς καθόλη τη διάρκεια της απεργίας πείνας έγινε φανερό ότι ο αγώνας των συντρόφων καθώς και των αλληλέγγυων έξω από τα τείχη εκμεταλλεύθηκε από όσους ήθελαν να αποσταθεροποιήσουν ακόμα περισσότερο την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και να επωφεληθούν πολιτικά εις βάρος της. Έτσι καταλήξαμε να βλέπουμε σουρεάλ ειδήσεις όπου παιδικά (καθημερινά και συνηθισμένα χρόνια τώρα στα Εξάρχεια) καγκελάκια στο Πολυτεχνείο να βαφτίζονται “χάος στο κέντρο της πόλης”, η παρέμβαση στη Βουλή με πανό και συνθήματα να βαφτίζεται “κατάλυση της δημοκρατίας και του κράτους, ενώ καταλήψεις όπως στη Νομική και στην Πρυτανεία “έφερναν τη χώρα στο χείλος του γκρεμού με τους κουκουλοφόρους (του ΣΥΡΙΖΑ) να είναι έτοιμοι να κάψουν τον κόσμο σε περίπτωση θανάτου απεργού πείνας”. Αυτές οι ειδήσεις μπορεί να προκαλούσαν γέλια μέχρι δακρύων σε εμάς αλλά στην άκρη παραμόνευε ο αληθινός κίνδυνος, η ίδια η ζωη απεργού πείνας να θυσιαζόταν στο βωμό των δημοκρατικών πολιτικών συγκρούσεων. Σίγουρα κάτι τέτοιο θα βόλευε πολύ κόμματα κι ανθρώπους που θα είχαν πολιτικό κέρδος από μια πτώση του ΣΥΡΙΖΑ εκ των έσω και βέβαια δεν πρέπει να παραλείπουμε το γεγονός πως ο ΣΥΡΙΖΑ αυτή τη στιγμή μπορεί να είναι κυβέρνηση αλλά δεν είναι κυρίαρχη εξουσία. Σε όλο το δικαστικό και νομικό σύμπλεγμα της Ελλάδας καθώς και στους ανθρώπους που το απαρτίζουν δεν έχει αλλάξει απολύτως τίποτα σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, με αποτέλεσμα το εσωτερικό του κράτους να ταλανίζεται από συγκρουόμενα συμφέροντα. Με πιο απλά λόγια, είναι τρελό κατά τη γνώμη μας πως ο ΣΥΡΙΖΑ με μόλις ένα μήνα στο τιμόνι της χώρας, έχοντας τόσα μέτωπα ανοιχτά κυρίως στην Ευρώπη να πυροδοτεί συγκρούσεις και στο εσωτερικό της χώρας ιδιαιτέρως για θέματα που θα μπορούσε να ελιχθεί και να αποφύγει την όποια σύγκρουση. Τα μέλη της ΣΠΦ ωστόσο, διεγήγαγαν μια αξιοπρεπέστατη απεργία πείνας όπου σε συνδυασμό με διάφορες κινήσεις αλληλεγγύης απ’ έξω ανάγκασαν το ΣΥΡΙΖΑ να ασχοληθεί άμεσα με το θέμα αποφυλακίζοντας συγγενείς και φίλους και ψηφίζοντας νομοσχέδιο με το οποίο στο κοντινό μέλλον θα αποφυλακιστεί και η τελευταία κρατούμενη. Στα θετικά των απεργιών πείνας συγκρατούμε τις ποικίλες άμεσες δράσεις και επιθετικές ενέργειες αλληλεγγύης εξεγερσιακού χαρακτήρα που αν και χαμηλής έντασης οι περισσότερες, έδειξαν πως υπάρχει το δυναμικό όπου στο μέλλον μπορεί να οδηγήσει σε μια όξυνση της σύγκρουσης με τον κόσμο της εξουσίας. Με αφορμή την απεργία πείνας βέβαια αναδύθηκε για άλλη μια φορά το πρόβλημα έλλειψης οργανωμένων ριζοσπαστικών αναρχικών δομών οι οποίες θα έδιναν τη δυνατότητα σε άτομα να δημιουργήσουν δίκτυα συνδιαμόρφωσης και δράσης δίχως την αναπαραγωγή στείρων και άτυπα συγκεντρωτικών διαδικασιών. Η δημιουργία άτυπων αναρχικών δομών λοιπόν, που θα αποτελούν εργαλείο των αρνητών του υπάρχοντος παραμένει για μας αναγκαιότητα ώστε στεγάζοντας τις πολυμορφικές επιθυμίες των ατόμων να διαχέεται στο κοινωνικό ιστό ο αναρχικός εξεγερτικός λόγος και μέσω παράνομων υποδομών να εκτρέφεται η σύγκρουση άμεσα προ των πυλών.

Και αυτό έιναι το κατάλληλο σημείο να προχωρήσουμε στην κριτική της απεργίας πείνας των υπολοίπων πολιτικών κρατουμένων και ορισμένων δράσεων αλληλεγγύης αντιπροσωπευτικών των γενικότερων προβληματικών που επικρατούν στο συνονθύλευμα του «χώρου».

Η απεργία πέινας των υπόλοιπων πολιτικών κρατουμένων

Στην συγκεκριμένη απεργία πείνας συμπλεύσαμε στον αγώνα αναγνωρίζοντας τη σημασία των αιτημάτων των απεργών και τον αντίκτυπό τους στις δικές μας οντότητες. Έτσι επιλέξαμε να σταθούμε δίπλα στους απεργούς πείνας δίχως να φωνάζουμε “αλληλεγγύη” υποκρινόμενοι τους πολιτικούς συντρόφους μιας και δεν δεχόμαστε καμιά πολιτική ταυτότητα ως μέρος του εαυτού μας. (Επιλέγουμε συνειδητά να μην τοποθετηθούμε πάνω στη στάση και στις κινήσεις των μέσα λόγω έλλειψης πληροφοριών και θεωρώντας πως είναι μια λάθος στιγμή για να ασκηθεί η συγκεκριμένη κριτική.)

Οι δύο απεργίες πείνας συγχωνευτήκαν σε ένα κοινό κίνημα “αλληλεγγύης στους απεργούς πείνας” με αυτό να έχει δύο σημαντικές επιπτώσεις πάνω στην εξέλιξη των δράσεων. Η πρώτη επίπτωση ήταν ότι οι ενέργειες στελεχώθηκαν από ελάχιστο κόσμο ειδικά σε σύγκριση με περασμένες απεργίες πείνας με πρόσφατο παράδειγμα αυτή του Νίκου Ρωμανού. Προφανώς η γενικότερη περιφέρεια του «χώρου» επέλεξε να λουφάξει στους αυτοοργανωμένους καναπέδες της και να ασχοληθεί με μια τραγελαφική αντισυριζαϊκή προπαγάνδα, βλέποντας την πελατεία που με τόσο κόπο και γλείψιμο κατάφερε να τραβήξει τα τελευταία χρόνια να αφήνει την επανάσταση στην άκρη και να παρασέρνεται μαγεμένη στην αγκαλιά της εθνικής ενότητας της νέας κυβέρνησης. Τι κι αν η απεργία πείνας των πολιτικών κρατουμένων είχε κοινωνικό-ιδεολογικό υπόβαθρο; Οι εραστές της πλέμπας περίμεναν να ολοκληρωθεί η απεργία πείνας της ΣΠΦ, ώστε να στελεχώσουν το κίνημα αλληλεγγύης με τον μοναδικό τρόπο που γνωρίζουν (αφίσες, τρικάκια, ενημερωτικά καλέσματα, κλπ). Σαφέστατα δεν κατακρίνουμε την επιλογή τους να αποστασιοποιηθούν και να αδιαφορήσουν για τις ζωές των μελών της ΣΠΦ. Εμείς πρώτοι διαγγέλουμε πως δεν έχουμε καμία σύνδεση με τα κακής ποιότητας επαναστατικά προϊόντα της κοινωνικής μηχανής. Αναφερόμαστε στο θέμα ως μια επίπτωση όπου είχε η συγχώνευση των απεργιών πείνας γιατί ενώ θεωρητικά ορισμένοι θα ήθελαν να συμμετέχουν στον αγώνα των φυλακισμένων και να στηρίξουν τα αιτήματά τους δεν το έπραξαν γνωρίζοντας πως οι δημόσιες δράσεις αλληλεγγύης κάλυπταν και το ζήτημα της ΣΠΦ. Γι’ αυτό κι όταν η ΣΠΦ ανακοίνωσε τη λήξη της απεργίας της είδαμε να δραστηριοποιούνται συλλογικότητες και στέκια όπου μέχρι τότε δεν είχαν τοποθετηθεί καν. Η δεύτερη επίπτωση που είχε η συγχώνευση του κινήματος αλληλεγγύης διέθετε αντίθετες ρίζες από την πρώτη. Η επίπλαστη αναρχική ενότητα που διαφημίστηκε από μεγάλη μερίδα ανθρώπων ξεπέρναγε σε πολιτικαντισμό την εθνική ενότητα που διαλαλούσε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. Εμείς θεωρούμε πολύ πιο υπεύθυνες θέσεις ανθρώπων, οι οποίοι παραδεχόμενοι την τεράστια αξιακή και πολιτική διαφωνία με τη ΣΠΦ αποστασιοποιήθηκαν από την πρώτη μέρα αντί να συμμετέχουν στις δράσεις αλληλεγγύης από μια ανθρωπιστική σκοπιά ή ακόμη χειρότερα να συμμετέχουν με απώτερο άθλιο σκοπό την επίδειξη ενός ψεύτικου ενιαίου δυναμικού αναρχικού χώρου με κοινές θέσεις και οράματα, ο οποίος μπορεί και κάνει στην άκρη τις αντιφάσεις του για να εναντιωθεί στον κοινό εχθρό. Ενώ λοιπόν οι πολιτικάντηδες “σύντροφοι” προσπαθούσαν να χτίσουν αυτό το ενωτικό προφίλ, οι συνελεύσεις και οι διαδικασίες υπέφεραν από τα τεράστια αντιληπτικά χάσματα τα οποία έπρεπε με κάποιο τρόπο να ξεπεραστούν ώστε να κυλήσουν οι διαδικασίες. “Όλοι μαζί για την αναρχία και τους φυλακισμένους, σύντροφοι” εξωτερικά, στο εσωτερικό όμως εχθρικά βλέμματα, υπαινιγμοί, μέχρι και ανοιχτά ξεκατινιάσματα. Αν κάποιοι έχουν κάνει τον πολιτικαντισμό επάγγελμα, εμείς δεν θα παίξουμε το παιχνίδι τους. Υπάρχει μια ολόκληρη κοινωνία με την οποία μπορούν να ασχοληθούν έχοντας κάνει σημαντικά βήματα προόδου στο να συμβαδίσουν με τον σιχαμερό ψυχισμό της. Γενικότερα θεωρούμε πως ο αισχρός πολιτικαντισμός ήταν το μελανότερο σημείο της συγκεκριμένης απεργίας πείνας, οπότε θα αναφερθούμε και στα χαρακτηριστικότερα περιστατικά.

Η κατάληψη της Νομικής

Εδώ παρατηρούμε κι ένα άλλο φαινόμενο. Πριν ξεκινήσουμε να κρίνουμε την κατάληψη θα θέλαμε να κάνουμε μια αναφορά στη νέα συνήθεια των πολιτικάντηδων αναρχιστών να χρεώνουν τα παραστρατήματα του χώρου τους από τα άτυπα καταστατικά που θέλουν να θέσουν στη μηδενιστική τάση.
Μηδενιστές αυτοί που κάψαν τη Μαρφίν.
Μηδενιστές αυτοί που φάγαν τους ναζί στο Ν. Ηράκλειο (πριν την ανάληψη, γιατί μετά όλοι σώπασαν και ξαναχώθηκαν στις εναλλακτικές τρύπες τους).
Μηδενιστές αυτοί που αγνοούν τις αποφάσεις των συνελεύσεων και “μπαχαλεύουν” τις πορείες.
Μηδενιστές αυτοί που κάνουν καγκελάκια στη Στουρνάρη.
Μηδενιστές αυτοί που κάλεσαν την αντικρατική πορεία στις 26 Φλεβάρη.
Μηδενιστές και οι καταληψίες της Νομικής.

Όταν λέμε πως ορισμένοι έχουν κατορθώσει σημαντικά βήματα στο να γίνουν ένα με την πλέμπα επαληθευόμαστε από πολλές απόψεις. Σαν άλλο ΚΚΕ, ο χώρος έχει βρει τα τελευταία χρόνια τον αποδιοπομπαίο τράγο που τόσο έψαχνε στη μηδενιστικη τάση, εκμεταλλευόμενος το γεγονός της απουσίας αντιλόγου. Τι κι αν σε όλα τα παραπάνω περιστατικά γινόταν λόγος για κοινωνική επανάσταση, προλεταριακή εξέγερση, εργατική αντεπίθεση και αυτονομία. Ό,τι ξεφεύγει από τους νόμους του αναρχικού στρατεύματος καταδικάζεται στη μηδενιστική τάση. Ας έχουν το θάρρος τουλάχιστον ορισμένοι να παραδέχονται την ανικανότητά τους να συμμετέχουν με αξιώσεις στα πολιτικά τους κουκλοθέατρα και ας αφήσουν την κατασκευή εχθρών για αργότερα όταν και αν καταφέρουν να αντικαταστήσουν το κράτος. Στην κριτική της κατάληψης σαν κίνηση τώρα. Η Νομική καταλήφθηκε στις 12/3 με σκοπό να γίνει σημείο αγώνα και εστία αντιπληροφόρησης προωθώντας τα αιτήματα όλων των απεργών πείνας. Ο κόσμος που συμμετείχε ήταν μερίδα από τη συνέλευση αλληλεγγύης βάζοντας όμως ταυτοχρόνως δικά του χαρακτηριστικά θέλοντας να δώσει στην κίνηση μια πιο επιθετική μορφή. Τα άτομα της κατάληψης ξεχείλιζαν αντισυριζαϊκό μένος και κράδαιναν την εξεγερτικότητά τους νομίζοντας πως έχουν φέρει το κράτος σε κατάσταση πανικού, αφού αυτό εξάλλου έλεγαν και τα ΜΜΕ. Περιμετρικά και εντός της Νομικής κατά τη διάρκεια της κατάληψης έλαβαν χώρα ενέργειες όπως βανδαλισμός του κτιρίου και πλιάτσικο εκπαιδευτικού υλικού, καταστροφή μαγαζιού με εκκλησιαστικά είδη, ψειρίσματα σε κόσμο γύρω από το κτίριο και βανδαλισμός αγαλμάτων. Μετά από μια βδομάδα στις 19/3 ο ΣΥΡΙΖΑ πιεζόμενος από τον κοινωνικό περίγυρο αναγκάστηκε να επέμβει δίνοντας στους καταληψίες μια διορία να αποχωρήσουν, διαφορετικά θα πραγματοποιούνταν εκκένωση με συλλήψεις. Η εξεγερτικότητα χώθηκε στην τσέπη και οι καταληψίες αποχώρησαν “περήφανα” με πορεία διαλαλώντας πως ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει τα ίδια με την προηγούμενη κυβέρνηση, δηλαδή καταστέλει τα “κοινωνικά κινήματα” και τον “κόσμο του αγώνα”. Δε θα αναλύσουμε εδώ το αν γεγονότα που συνέβησαν κατά τη διάρκεια της κατάληψης είχαν όντως αναρχικό, εξεγερσιακό, μηδενιστικό υπόβαθρο. (Θα ακολουθήσει άλλο κείμενο το οποίο θα επικεντρωθεί στην κριτική των γεγονότων αυτών και τη θεαματικοποίησή τους) . Το μόνο που θα επιχειρήσουμε στο παρόν κείμενο είναι να γκεμίσουμε τις φαντασίωσεις ορισμένων πως διεξήγαγαν αντικρατικό-εξεγερσιακό αγώνα με σκοπό να δημιουργήσουν επίπλαστες εικόνες και συναισθήματα στα κοινωνικά ακροατήρια.

Η κατάληψη της Νομικής δεν ήταν ούτε επιθετική ούτε εξεγερσιακή. Από την πρώτη μέρα δεν υπήρξε ίχνος καταστολής παρά τις γκρίνιες των φοιτητών και της υπόλοιπης κοινωνίας για τραμπούκους που κάνουν ό,τι θέλουν τα πανεπιστήμια. Δεν γνωρίζουμε το αν κάποιοι θεωρούν αντικρατικό αγώνα τη σύγκρουση με μπετά και air-condition με την ανοχή της κυβέρνησης. Εμείς πάντως πιστεύουμε πως οι συγκεκριμένες ενέργειες περισσότερο φαιδρότητα προκαλούν παρά φόβο στο κράτος και στα φερέφωνά του. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα ήταν η στιγμή της εκκένωσης όπου ενώ οι μπάτσοι ήθελαν να εισβάλουν η νεολαία ΣΥΡΙΖΑ και λοιποί αριστεροί έκαναν συγκέντρωση υπεράσπισης του ασύλου, ανοίγοντας δρόμο στους καταληψίες να αποχωρήσουν, οι οποίοι φεύγοντας έβριζαν το ΣΥΡΙΖΑ κατηγορώντας τον για καταστολή των κοινωνικών κινημάτων. Είναι ανούσιο να κάτσουμε να σχολιάσουμε τη θρασυδειλία της συγκεκριμένης κίνησης. Αντιθέτως θα αναφερθούμε παρακάτω στην παγίδα που κρύβει όλο αυτό το αντισυριζαϊκό μένος καθώς και για τις πολιτικάντικες ρίζες του πίσω από την καραμέλα “αγώνας ενάντια σε κάθε εξουσία”. Κλείνοντας για την κατάληψη της Νομικής, αναγκαίο είναι να αναφερθούμε και στην αστοχία των κατηγοριών που με αφορμή την εκκένωση της κατάληψης μιλάνε για καταστολή του ΣΥΡΙΖΑ στη δοκιμαζόμενη κοινωνία, την ίδια ώρα που η δοκιμαζόμενη κοινωνία απαιτούσε την εκκένωση της κατάληψης σε αντίθεση με τις προθέσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Ας αντιληφθούν επιτέλους ορισμένοι την αναποτελεσματικότητα υπεραπλούστευσης γεγονότων ώστε να ταιριάξουν με τις στάσιμες θεωρήσεις τους και τη βαλτωμένη συνείδησή τους.

Η παρεμβαση στη βουλή

Η παρέμβαση που έγινε στη βουλή με πανό, τρικάκια και συνθήματα ήταν μια κίνηση που απασχόλησε τα ΜΜΕ και την επικαιρότητα ένα αρκετά μεγάλο διάστημα αναδεικνύοντας πολύ το θέμα της απεργίας πείνας. Ίσως ήταν κι η πιο πετυχημένη προσπάθεια αντιπληροφόρησης, με την έννοια του ότι κατάφερε να φέρει το ζήτημα στο πολιτικό προσκήνιο. Από τη στιγμή που τα άτομα που συμμετείχαν στην ενέργεια επέλεξαν να σηκώσουν το βάρος μιας υποτιθέμενης προσαγωγής ή σύλληψης, αφήνουμε στην υποκειμενική κρίση του καθενός το αν μια τέτοια δράση ήταν στοχευμένη ή όχι. Αυτό που εμείς θέλουμε να τονίσουμε στη συγκεκριμένη κίνηση είναι η σημασία αποφυγής δημιουργίας ψευδαισθήσεων τύπου “ό,τι ώρα θέλουμε μπουκάρουμε στη βουλή και τους κάνουμε άνω κάτω”. Ναι είναι όντως ωφέλιμο ορισμένες φορές να γίνεται εκμετάλλευση πολιτικών συγκυριών ώστε να αναδείξουμε τα δικά μας ζητήματα, χρησιμοποιώντας τους προβολείς του θεάματος για λογαριασμό μας χωρίς όμως να τυφλωνόμαστε οι ίδιοι από το φως τους. Το ότι οι μεγαλοκαναλάρχες είχαν τις δικές τους κόντρες με την κυβέρνηση και το ΣΥΡΙΖΑ, με αποτέλεσμα να μεγαλοποιούν τις ειδήσεις σπέρνοντας την τρομολαγνεία δεν πρέπει να κάνει εμάς να εθελοτυφλούμε πιστεύοντας πως κάνοντας το κράτος ό,τι θέλουμε με το να τραβάμε φωτογραφίες έξω από τη βουλή. Η κίνηση αυτή ήταν μια κίνηση που προπαγάνδισε επιτυχώς την είδηση της απεργίας πείνας εκμεταλλευόμενη τα ήδη ανοιχτά μέτωπα του ΣΥΡΙΖΑ στο εσωτερικό της χώρας. Τώρα το αν κάποιος θέλει να ασκήσει κριτική στη δράση αυτή από μια στρατηγική σκοπιά, αυτό είναι μια άλλη κουβέντα. Εμείς θελήσαμε απλώς να προλάβουμε τις όποιες προσπάθειες θεαματικοποίησης μιας κίνησης.

Η κατάληψη της Πρυτανείας

Ερχόμαστε λοιπόν στην τελευταία κινητοποίηση όπου θα ασκήσουμε κριτική προσπαθώντας να συγχωνεύσουμε κι άλλες προβληματικές που παρατηρήθηκαν γενικότερα κατά τη διάρκεια της απεργίας πείνας. Στις 30/3 καταλαμβάνεται η Πρυτανεία με συμμέτοχο έναν πολύ μεγαλύτερο αριθμό ανθρώπων από ότι η κατάληψη της Νομικής με στόχο τη μετατροπή του κτιρίου σε κέντρο αγώνα και αλληλεγγύης σε όλες τις απεργίες πείνας. Η κατάληψη διατηρήθηκε 19 μέρες ενώ τερματίστηκε με επέμβαση των δυνάμεων καταστολής, αφού είχε προηγηθεί αποκλεισμός την προηγούμενη μέρα με αποτέλεσμα να συλληφθούν 14 άτομα. Αξίζει να σημειωθεί το γεγονός πως ο κόσμος που συμμετείχε στην κατάληψη άλλαξε σε μεγάλο βαθμό μετά τη λήξη της απεργίας πείνας της ΣΠΦ, επιβεβαιώνοντας την επίπλαστη ενότητα του «χωρου». Έτσι λοιπόν φτάσαμε στο σημείο η κατάληψη της Πρυτανείας να συγκρίνεται με αυτή του Πολυτεχνείου το ’91 και η εκκένωσή της με αυτή του Χημείου το ’85. Ο πολιτικαντισμός που ακολούθησε μετά την εκκένωση ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Όπως στη Νομική αλλά και σε άλλες κινήσεις ο κλασικός χώρος προσκολλημένος στις μπαγιάτικες του κοινωνικο-οικονομικές αναλύσεις προσπάθησε να προσδώσει στοιχεία στις συγκυρίες και στο ΣΥΡΙΖΑ ώστε να ταιριάξει με τον εχθρό που θα ήθελε να έχει απέναντι του αποκτώντας υπόσταση η κριτική του. Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ καθόλη τη διάρκεια των κινητοποιήσεων, ούτε κατέστειλε (ειδικά σε σχέση με την καταστολή των προκατόχων του), ούτε έπραξε ενάντια στην κοινωνική βούληση, ούτε χρησιμοποίησε τα ίδια μέσα για να επαναφέρει την τάξη. Η αριστερή καταστολή δεν έχει ανάγκη από γκλοπ και βία γιατί έχει τις ρίζες της στις βάσεις της κοινωνικής μηχανής. Και όσο κι αν θέλουν κάποιοι να κρύψουν την αλήθεια με σκονισμένους ιδεαλισμούς αργά ή γρήγορα θα αναγκαστούν να έρθουν αντιμέτωποι με τις αντιφάσεις τους.

Ο χώρος για άλλη μια φορά στάθηκε κατώτερος των περιστάσεων ενώ προσπαθούσε να πλάσει φανταστικούς εχθρούς και να δώσει τον αέρα μιας νίκης που δεν υπήρξε. Είναι γελοίο κάποιοι να μιλάνε για καταστολή και να ταυτίζουν το ΣΥΡΙΖΑ με τη ΝΔ επικαλούμενοι τον διήμερο αποκλεισμό μιας κατάληψης 19 ημερών, η οποία δεν είχε δεχθεί ούτε μια επίθεση και να συγκρίνουν την ειρηνική εκκένωσή της με την εκκένωση-ξυλοφόρτωμα του Χημείου το ’85. δεν λέμε προφανώς πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν καταστέλλει και με καμία δύναμη δεν τον υπερασπιζόμαστε. Τασσόμαστε όμως ενάντια στον αισχρό πολιτικαντισμό, τον πολιτικαντισμό που επέβαλε τη δημιουργία μιας πλαστής ενότητας. Τον πολιτικαντισμό με τον οποίο η κατάληψη της Νομικής βαφτίστηκε αντικρατική και εξεγερσιακή. Τον πολιτικαντισμό που εξισώνει το ΣΥΡΙΖΑ με τη ΝΔ ώστε να είναι προσιτή η σύγκριση στις οικονομικοκρατούμενες συνειδήσεις της κοινωνίας και του αναρχικού χώρου. Τον πολιτικαντισμό με τον οποίο η κοινωνία παρουσιάζεται καταδυναστευμένη από τους κρατικούς μηχανισμούς αγνοώντας τη διαδραστικότητα που έχουν μεταξύ τους. Αν κάποιοι για να τραφούν θέλουν να βαφτίζουν το κρέας ψάρι εμείς δεν θα μπούμε σε αυτή τη λογική. Δεν έχουμε ψευδαισθήσεις ενότητας με κανέναν πολιτικό χώρο. Δε χρειαζόμαστε την προσθήκη ψευδών χαρακτηριστικών στο ΣΥΡΙΖΑ για να του επιτεθούμε σαν αυτό που είναι. Μια ακόμα εξουσία, η οποία στέκεται εμπόδιο στο δρόμο για την κατάκτηση της χαμένης μας ολότητας και ελευθερίας. Δεν εξυμνούμε καμία κοινωνία, πόσο μάλλον να διεξάγουμε αγώνα στο όνομά της. Ξέρουμε πως καμία εξουσία δεν επιβάλλεται στις μάζες αλλά αλληλεπιδρούν σε μια αλληλένδετη σχέση . Δεν μιλάμε με λογικές νίκης ή ήττας, απλά πολεμάμε.

Να ριζοσπαστικοποιήσουμε τις συνειδήσεις και τις επιθέσεις μας.
Καλή ανάρρωση στους απεργούς πείνας.
Δύναμη σε όσους τόλμησαν.

Σύμπραξη Αναρχικών Memento Mori
mail: mementomori@espiv.net

10 Comments

  1. κριτικη says:

    Το ειδαμε και αυτο, μετα την αποτυχημενη προσπαθεια των κοινωνιστων του βοξ να ξεπλυνουν τη κυβερνηση του ΣΥΡΙΖΑ με την βαθυστοχαστη αναλυση περι βαθεους κρατους, τωρα και αυτοαποκαλουμενοι “μηδενιστες” περνουν τη σκυταλη με ακομα πιο χυδαιο τροπο. Πληρη ελλειψη αναλυτικων εργαλειων αναγνωσης της στρατηγικης των δομων της κυριαρχιας. Αυτη η αναγνωση περα απο επικινδυνη ειναι και αστοιχειωτη και περιγραφει οτι το κρατος με διαχειριστη το ΣΥΡΙΖΑ δεν κατεστειλλε τις οποιες αντιστασεις και σημεια αναταραχης για να διατηρησει την κοινωνικη ειρηνη και να θωρακισει την ασφαλεια στο εσωτερικο του, λογω των ασυμμετρων προοπτικων που μπορει να εχουν τετοιοι αγωνες αλλα επειδη το πιεζε η κοινωνια(!) Η πληρη συγχυση ερμηνευσης του αντικοινωνισμου. Η οποια δεν αναφερει οτι τα συντηρητικα τμηματα της κοινωνικης πλεμπας επικροτουν κινησεις καταστολης πιστα στο δογμα ασφαλειας, αλλα ειναι ο λογος που το κρατος ενεργοποιει τους κατασταλτικους του μηχανισμους εναντιον αυτων που αγωνιζονται για την καταστροφη του(!!) Περα απο το “αντικοινωνικο” ξεπλυμα του συριζα, φαινεται πως οι βαθυστοχαστες αναλυσεις του βοξ, βρηκαν απηχηση σε ατομα με πληρη ενδεια αναλυσης και αναπαραγονται με ιδιατερη χαρη, οι θεωρειες περι βαθεους κρατους.
    Για την απεργια πεινας της ΣΠΦ αναφερετε: “οι κρατούμενοι της ΣΠΦ έδωσαν μια απολίτικη αναρχική μάχη για τους ανθρώπους τους με το μόνο μέσο που διέθεταν εντός της συνθήκης του εγκλεισμού, την οποία υφίστανται.”
    Αλλο παλι και τουτο, ατομα τα οποια ειναι πολιτικα συγγενη με τη ΣΠΦ (στο φαντασιακο τους τουλαχιστον) προσπαθουν να διαστρεβλωσουν τον αγωνα που εδωσαν οι συντροφοι, απονοηματοδοτωντας τον. Δηλαδη οτι δεν ειχε να κανει με τον αναρχικο αγωνα και την επιλογη να αποδρασουν απο τη φυλακη με αποτελεσμα, η εξουσια να φυλακιζει συγγενεις για να ασκησει ψυχολογικο εκβιασμο και οι συντροφοι ως ενδειξη ανυποχωρητης πολεμικης και πολιτικης στασης διεξηγαγαν αυτο τον αγωνα με απεργια πεινας. Αλλα περιγραφετε οτι ηταν απλα μια μαχη για τους ανθρωπους τους. Επισης και εδω αναπαραγετε τη θεωρεια του βοξ περι βαθεους και αυτονομημενου κρατους (που μαλλον εχετε πιο πολλα κοινα απο οσα νομιζετε) οτι οι εκδικητικες συλληψεις δεν ειχαν να κανουν με πολιτικες αποφασεις αντιμετωπισης του εσωτερικου εχθρου και ενδειξης πυγμης, αλλα φταιει το φασιστικο βαθυ κρατος που οι ιδεολογοι αριστεροι καλοθελητες δεν μπορουν να ελεγξουν και αρνειστε δηλαδη τις ευθυνες τους.
    Για τη νομικη αναφερετε: “Τα άτομα της κατάληψης ξεχείλιζαν αντισυριζαϊκό μένος”
    Ενταξει το καταλαβαμε τρεφετε βαθια αισθηματα για το συριζα. Τουλαχιστον καποιοι κοινωνιστες που και αυτοι τρεφουν, εχουν καποια πολιτικα οφελη, εσεις μαλλον ειστε απλα συγχυσμενοι και πολιτικα ανωριμοι. Στη συνεχεια λετε, οτι εγιναν ψειρίσματα σε κόσμο γύρω από το κτίριο απο τους καταληψιες. Λοιπον περα απο συμφωνιες και διαφωνιες, καποια πραγματα εχουν συγκεκριμενη βαρυτητα την οποια δεν ξερω αν την αντιλαμβανεστε και τετοιες χυδαια ψευδεις και συκαφαντικες αναφορες εφοσον τις ξεστομιζετε να εχετε τη δυνατοτητα να τις υποστηριζετε. Ευθυνη εχουν και οι συντροφοι που διαχειριζονται το Inter Arma που επιτρεπουν να δημοσιευονται πραγματα ανυποστατα και δεν διαχωριζονται καν εφοσον δεν εχουν γνωση (πραγμα πρωφανες γιατι ποτε δε συνεβει κατι τετοιο) οπως εκαναν και με το κειμενο που περιεγραφε τα προσφατα γεγονοτα της Πατρας. Αν αυτο οφειλεται στη βιασυνη και δεν το παρατηρησαν, ας κανουν εστω και τωρα μια αντιστοιχη επισημανση αν το επιθυμουν. Εν συνεχεια αναφερετε: “Δεν γνωρίζουμε το αν κάποιοι θεωρούν αντικρατικό αγώνα τη σύγκρουση με μπετά και air-condition με την ανοχή της κυβέρνησης”. Περα απο τη χαζη αναγνωση που κανετε, αυτο που αξιζει να σημειωθει ειναι η πραγματικα πρωτοφανης για αναρχικους και μηδενιστες αναφορα οτι η κυνερνηση ανεχοταν (!!). Εδω ευθυγραμιζεστε πληρως με την πολιτικη προπαγανδα της αξιωματικης αντιπολιτευσης (ΝΔ) και τα αναλυτικα σας εργαλεια ειναι ξεκααθαρα επικινδυνα και αντι-αγωνιστικα, καθως η πολιτικη αυτη ερμηνευση εχει εφαρμογη σε ολες τις κινητοποιησεις και τις εναντιωσεις στο κρατος και στη νεα του κυβερνηση ανεξαρτητως του πολιτικου φασματος των υποκειμενων που απαρτιζουν τους οποιους αγωνες. Και συνεχιζετε: “Μετά από μια βδομάδα στις 19/3 ο ΣΥΡΙΖΑ πιεζόμενος από τον κοινωνικό περίγυρο αναγκάστηκε να επέμβει δίνοντας στους καταληψίες μια διορία να αποχωρήσουν, διαφορετικά θα πραγματοποιούνταν εκκένωση με συλλήψεις.” Επισης λετε: “η δοκιμαζόμενη κοινωνία απαιτούσε την εκκένωση της κατάληψης σε αντίθεση με τις προθέσεις του ΣΥΡΙΖΑ” Εδω μιλαμε για πληρη ηθικη και πολιτικη νομιμοποιηση της κυβερνησης του συριζα εναντι των κατασταλτικων της επιλογων. Αντιληψη που ταυτιζεται με ατυτα που ανεφερα παραπανω, για την θεση που εχετε για τον αντικοινωνισμο. Το πολιτικο σας συμπερασμα στο κατασταλτικο επιπιδο ειναι οτι η κυβερνηση του συριζα αναγκαστηκε να καταστειλλει τους αναρχικους λογω των απαιτησεων της κοινωνιας(!)
    Για την παρεμβαση στη βουλη αναφερετε: “Ναι είναι όντως ωφέλιμο ορισμένες φορές να γίνεται εκμετάλλευση πολιτικών συγκυριών ώστε να αναδείξουμε τα δικά μας ζητήματα, χρησιμοποιώντας τους προβολείς του θεάματος για λογαριασμό μας χωρίς όμως να τυφλωνόμαστε οι ίδιοι από το φως τους.” Δεν ειναι τυχαιο που βρισκετε και θετικα στοιχεια σε αυτο το τσιρκο που χαρακτηριζοταν απο παντελως ελειψη μαχητικοτητας και μπολικη γραφικοτητα. Ειναι ενδεικτικο της πολιτικης σας ασοβαροτητας, της ελλειψης συγκροτημενης στρατηγικης και αντιληπτικης θεσης.
    Για την πρυτανεια η κριτικη που ασκειται, περα απο την αναφορα στους ξεφτιλες που συμμετειχαν στην καταληψη οταν τελειωσε η απεργια πεινας της ΣΠΦ, δεν εχει να κανει με τα χαρακτηριστικα της καταληψης, αλλα στρεφεται σε αυτους που δεν εχουν αυταπατες περι κυβερνησης συριζα, περα απο το οικονομικο-πολιτικο και στο κατασταλτικο πεδιο. Νομιζω δεν υπαρχει καποιος που να μη το καταλαβε πια. Ειστε ερωτευμενοι με το συριζα και αυτο οπως ανεφερα παραπανω, δυστυχως δεν επαφιεται σε καποια πολιτικα συμφεροντα – το οποιο θα ηταν τουλαχιστον κατανοητο – αλλα εχει να κανει μη τη ζαλισμενη, συγχυσμενη πολιτικη αντιληψη που εχετε. Σας προτεινω για να διαμορφωσετε τα αναλυτικα σας εργαλεια αναγνωσης και ερμηνευσης της πολιτικης και κοινωνικης καταστασης, να διαβασετε και καποιο βιβλιο περα απο το να βλεπετε τηλεοραση.

    Προς τους συντροφους του Inter Arma: Αν το αντιλαμβανομαι σωστα, το μεσο δημοσιευει κειμενα που προωθουν τη διαλεκτικη μεταξυ συντροφων με ορους συγγενειας. Θεωρειτε πως η συγγενεια βρισκει θεση, σε θεωρησεις και αντιληψεις οπως ο αντικοινωνισμος με τη συγκεκριμενη χροια με την οποια τειθεται στο κειμενο, δηλαδη για να απενοχοποιησει το κρατος απο τις κατασταλτικες του επιλογες; Γιατι σε αυτη τη περιπτωση μιλαμε για ταμπελες χωρις πολιτικο περιεχομενο που οποιος της αναπαραγει ανεξαρτητως τα χαρακτηριστικα του, θεωρειται πολιτικα συγγενης. Επισης ειναι φανερο πως το κειμενο βριθει, περα απο νοηματικων, αλλα και αναλυτικων κενων και ερμηνειων οσον αφορα το κρατος και την τωρινη του διαχειρηση, τα οποια οχι απλα δεν προωθουν την εξελιξη του αγωνα, αλλα σπερνουν τη συγχυση και οχι τη ζυμωση.

    • interarma says:

      Θα απαντήσουμε στο κομμάτι που μας αφορά, μήπως και τελειώσει κάποια στιγμή αυτή η ιστορία.

      Οι διαχειριστές του Inter Arma γνωρίζουμε καλά τι έχει συμβεί και τι όχι από αυτά που αναφέρονται στο κείμενο (αλλά και στα σχόλια). Δε ζούμε σε άλλο κόσμο και έχουμε γνώση για το τι είναι αλήθεια και τι ψέμα (σε αντίθεση με αυτό που αναφέρεις για την Πάτρα, που εκ των πραγμάτων είναι αδύνατο να ξέρουμε λόγω απόστασης). Όμως, το αν επιλέγουμε ή όχι να πάρουμε θέση δημόσια σαν εγχείρημα για τα γεγονότα, είναι καθαρά δική μας επιλογή και δεν πέφτει λόγος σε κανέναν άλλον πέρα από εμάς. Το Inter Arma δεν έχει καμία ευθύνη, όπως αναφέρεις, καθώς το κείμενο φέρει ξεκάθαρα την υπογραφή των συγγραφέων του, μιας δημόσιας ομάδας, η οποία σου δίνει ακόμα και την επιλογή να επικοινωνήσεις μαζί της μέσω mail και να εκφράσεις τις διαφωνίες σου, αν το επιθυμείς. Οπότε, μπορεί κάποιος να διαφωνεί σε πολλά, αλλά το σίγουρο είναι ότι το εν λόγω κείμενο δεν χαρακτηρίζεται από ανωνυμία, άρα οποιαδήποτε επισήμανση σχετικά με το αν αντιπροσωπεύει εμάς ή όχι είναι περιττή. Το να βάζουμε διευκρίνιση σε κάθε κείμενο που μας στέλνεται και να δηλώνουμε δημόσια αν συμφωνούμε ή διαχωριζόμαστε σαν διαχειριστική ομάδα με το περιεχόμενό του, είναι νομίζουμε προφανές ότι ούτε χρειάζεται, ούτε είμαστε υποχρεωμένοι, ούτε επιθυμούμε να το κάνουμε. Οπότε, σύντροφε/συντρόφισσα, τι ακριβώς προτείνεις λέγοντάς μας ότι φταίμε που “επιτρέπουμε” να δημοσιεύονται τέτοια πράγματα; Ότι θα έπρεπε να “απαγορεύσουμε” (χρησιμοποιούμε την αντίστοιχη λέξη με αυτή που χρησιμοποίησες εσύ) να δημοσιεύονται τα ενυπόγραφα κείμενα μιας δημόσιας ομάδας; Στην προκειμένη, το γεγονός ότι εσύ πιστεύεις ότι είναι ανυπόστατα όσα λέγονται και σου δίνεται η δυνατότητα να το γράψεις δημόσια εδώ, δεν αναιρεί το γεγονός ότι τα άτομα που υπογράφουν το κείμενο προφανώς θεωρούν ότι δεν είναι ανυπόστατα αλλά αληθή για να τα γράφουν. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η δικιά μας “δουλειά” δεν είναι να κάνουμε τους δικαστές και τους λογοκριτές κάθε φορά που υπάρχει μια διαφωνία μεταξύ συντρόφων πάνω σε κάποιο θέμα. Ο καθένας ας εκφράζει την αλήθεια του και την άποψή του και ας αναλαμβάνει την ευθύνη για τα λεγόμενά του. Εμείς, προφανώς, έχουμε την άποψή μας σε κάθε ζήτημα, αλλά το αν και πότε θα την αποτυπώσουμε δημόσια σαν Inter Arma είναι μόνο δικό μας θέμα, όπως και του καθενός εξάλλου.

      Σε σχέση με το τελευταίο κομμάτι του σχολίου σου, αν θες διάβασε τους όρους δημοσίευσης και πες μας σε ποιον από αυτούς αντιτίθεται το συγκεκριμένο κείμενο. Το ότι “ο αντικοινωνισμός του κειμένου προσπαθεί να απενοχοποιήσει το κράτος από τις κατασταλτικές του επιλογές” είναι μια δικιά σου πολιτική ανάγνωση και πιθανότατα κάποιος άλλος να μην το βλέπει έτσι. Εμείς μπορεί και να συμφωνούμε με τη δικιά σου ανάγνωση (μπορεί και όχι), αλλά καταλαβαίνεις, φανταζόμαστε, πως το κριτήριο για να δημοσιεύεται ένα κείμενο στο site δεν μπορεί να είναι το προσωπικό μας γούστο και οι προτιμήσεις. Στην ίδια περίπτωση, το αν “το κείμενο βρίθει, πέρα από νοηματικών, αλλά και αναλυτικών κενών και ερμηνειών” είναι επίσης η προσωπική σου εκτίμηση, με την οποία μπορεί και να συμφωνούμε (μπορεί και όχι), αλλά δεν μπορούμε να κόβουμε κείμενα που μας στέλνονται, έχοντας μια θέση που να λέει ότι είναι νοηματικά και αναλυτικά κατώτερα και γι’ αυτό δεν έχουν θέση στη δημόσια σφαίρα.

      Κλείνοντας, το να κάνουμε κριτική σε ανθρώπους, που με πολύ προσωπικό κόπο και χρόνο κάνουν ό,τι μπορούν για να κρατούν ζωντανό ένα δίγλωσσο εγχείρημα αντιπληροφόρησης είναι εύκολο. Το δύσκολο και το ιδανικό είναι να κατανοήσουμε τις δυσκολίες και τις ελλείψεις που υπάρχουν και να προσπαθήσουμε να συνεισφέρουμε με όποιον τρόπο μπορεί ο καθένας μας στην ενίσχυσή του, αν φυσικά το επιθυμούμε και το πιστεύουμε και δε μιλάμε από τη θέση του καταναλωτή που έχει παράπονα.

    • Momentum Horizon says:

      Θεωρήσαμε άσκοπο να μιλήσουμε εδώ για την κατασταλτικήμεθοδολογία του ΣΥΡΙΖΑ και τους τρόπους με τους οποίους θα μπει σε εφαρμογή γιατί πιστέψαμε πως δεν θα υπάρξει κανένας αρκετά αφελής ώστε να πιστέψει ότι επιχειρούμε ξέπλυμα του ΣΥΡΙΖΑ. Διαψευσθήκαμε. Το ότι δεν πλάθουμε τον εχθρό και τα χαρακτηριστικά του έτσι ώστε η προσέγγιση και η ανάγνωσή του να είναι προσιτή στις αγκιστρωμένες συνειδήσεις ιδεολόγων δε σημαίνει πως επιχειρούμε το ξέπλυμά του μα ότι προσπαθούμε να οξύνουμε την κριτική αναλύοντας κινήσεις, τοποθετήσεις και πράξεις με απώτερο σκοπό να φτάσουμε στη ρίζα της διαχείρισής του. Το να βγάζετε εμάς φιλοσυριζαίους και προδότες έτσι ώστε να αφορίζονται και οι προβληματικές που αναφέρθηκαν στο κείμενο είναι άθλιος πολιτικαντισμός, χαρακτηριστικό βέβαια των όχλων από όπου κι αν προέρχονται. Παρόλα αυτά θα επιχειρήσω να απαντήσω στα ζητήματα που θέτεις γιατί αν και κακόβουλη, προσπάθησες να ασκήσεις κριτική.

      1. Το κράτος καταστέλει τις όποιες αντιδράσεις και σημεία αναταραχής όμως δε λογαριάζεις κάτι. Το κράτος γνωρίζει τι είναι επικίνδυνο και τι όχι, όπως και ποιες προοπτικές μπορεί να έχει μια κίνηση και ποιες όχι. Οι φαιδρές κινήσεις που έγιναν δημόσια δεν είχαν την παραμικρή προοπτική γι΄αυτό και το κράτος τις κατέστειλε. Πιο αναλυτικά, η Νομική σαν κατάληψη χτύπαγε πιο έντονα στα συντηρητικά αντανακλαστικά της κοινωνίας σε σχέση με την Πρυτανεία, με αποτέλεσμα η ίδια η κοινωνία να απαιτεί την άμεση εκκένωσή της. Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να εδραιώσει μια διαφορετικού είδους καταστολή η οποία θα βασίζεται στην κοινωνική συμμόρφωση, στην αυτοκαταστολή, στο αίσθημα του ανήκειν, στην ορθολογιστική αντιμετώπιση της ζωής κλπ. Αυτή η καταστολή όμως δεν μπορεί να εφαρμοστεί δίχως να αλλάξει ριζικά ο ψυχισμός των μαζών και η κυρίαρχη ιδεολογία. Αυτή η διαδικασία αναδιάρθρωσης των κοινωνικών σχέσεων χρειάζεται ένα χρονικό διάστημα σταθερότητας όπως και τη διασφάλιση της ακεραιότητας του ΣΥΡΙΖΑ, αποφεύγοντας την αλλοτρίωσή του από τις υπάρχουσες φθαρμένες κατασταλτικές ιδεολογίες. Στο πολιτικό θέατρο δεν υφίστανται το ψευδές δίπολο εξουσία-αντιεξουσία μα μια τεράστια πληθώρα από συγκρουόμενες απόψεις οι οποίες δεν έχουν μόνο συμφεροντολογικές βάσεις μα και ιδεολογικές. Ο ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν βρίσκεται σε ένα στάδιο που ενώ θέλει να εδραιώσει μια άλλη καταστολή και μια άλλη διαχείριση δε μπορεί να αγνοεί την κυρίαρχη πραγματικότητα αναγκαζόμενος να καταφεύγει σε πράξεις που είναι ενάντια στην ιδεολογία του ώστε να μην απολέσει την κοινωνική στήριξη η οποία την παρούσα στιγμή είναι εύκολα μεταβαλλόμενη λόγω της οικονομικής ιδεολογικής κυριαρχίας. Η εκκένωση καταλήψεων ήταν μια τέτοια πράξη. Η νέα αριστερή διαχείριση κατά τη γνώμη μας εκτός από τον περιορισμένο διάλογο μπορεί να επιτρέψει και τη λυσσαλέα σύγκρουση όταν αυτή δεν υπερβαίνει τις αλυσίδες του υπάρχοντος με μια από αυτές να είναι η πολιτική αντιπαράθεση.

      2. Η αναρχία μας είναι απολίτικη άρα οι αναγνώσεις μας είναι λογικό να μη συμβαδίζουν. Όταν λέμε απολίτικηδεν απονοηματοδοτούμε μια πράξη μα της προσδίδουμε ένα διαφορετικό νόημα. Κάποια στιγμή θα κυκλοφορήσει μπροσούρα η οποία θα αναλύει τις θέσεις μας πάνω στην πολιτική και τη σύνδεσή της με την αναρχία.

      3. Θεωρώ πως σου απάντησα σε μεγάλο βαθμό στο 1. Το ξαναλέω όμως γιατί είμαι σίγουρος πως θα ξαναχαρακτηριστώ προδότης. Δεν θεωρούμε πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν καταστέλει. Ίσα ίσα αν κατορθώσει να γίνει εξουσία θα είναι πολύ εντονότερη η καταστολή η οποία θα ασκηθεί. Καταστολή δεν είναι μόνο το ξύλο, οι φυλακές και οι σφαίρες. Το αντισυριζαϊκό μένος στο οποίο αναφερόμαστε είναι αυτό το αγελαίο μένος που εμποδίζει τα άτομα να προχωρήσουν σε μια συνειδητοποιημένη και ουσιαστική κριτική στις βάσεις του ΣΥΡΙΖΑ τσουβαλιάζοντάς τον μαζί με όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις, αφοπλίζοντας έτσι σε μεγάλο βαθμό την αναρχική επίθεση. Όπως ανέφερα το να βαφτίζεις το κρέας ψάρι για να μπορείς να το φας πέρα από γελοίο είναι και επικίνδυνο. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι σαν τις προηγούμενες διαχειρίσεις. Είναι πολύ πιο επικίνδυνος και αυτό φάνηκε σε μεγάλο βαθμό κατά τη διάρκεια των απεργιών πείνας. Όσο για τα γεγονότα στη Νομική υπάρχουν άτομα εντός της κατάληψης που τα στηρίζουν. Κάνε τον κόπο ρώτα και άνοιξε τα αυτιά σου.

      4. Δεν βρήκαμε θετικά στη ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ κίνηση. Εμείς σαν άτομα το θεωρήσαμε αστείο και δεν θα συμμετείχαμε σε ένα τέτοιο τσίρκο. Είπαμε όμως, η στρατηγική ανάγνωση της συγκεκριμένης κίνησης είναι μια άλλη κουβέντα. Από τη στιγμή που τα άτομα τα οποία συμμετείχαν ένιωσαν συνεπείς απέναντι στους εαυτούς τους εμείς δεν έχουμε να πούμε κάτι παραπάνω.

      5. Στους τυφλοπόντικες της Πρυτανείας αναφερθήκαμε και σε άλλο σημείο όταν μιλήσαμε για τη συνειδητή απόφασή τους να αποστασιοποιηθούν λόγω ΣΠΦ. Δεν λες κάτι καινούριο ούτε εδώ παρά μόνο πόσο ερωτευμένοι είμαστε με το ΣΥΡΙΖΑ. Εσύ που δεν είσαι ερωτευμένος μπορείς να συνεχίσεις να ταυτίζεις ανόμοιες καταστάσεις όπως την εκκένωση της Πρυτανείας με την εκκένωση του Χημείου δίνοντας υπόσταση στις σκοροφαγωμένες ιδεοληψίες σου.

      Αν εμείς είμαστε φιλοσυριζαίοι, εσείς πως χαρακτηρίζεστε; Ερωτευμένοι με τους αναρχικούς όχλους ίσως; Για να κλείσει το θέμα.
      Δεν είμαστε ούτε φιλοσύριζα ούτε αντισύριζα. Είμαστε αναρχικοί μηδενιστές. Δεν τασσόμαστε ενάντια στο ΣΥΡΙΖΑ από ιδεολογικό πρόσταγμα. Η θέση ενάντια στο ΣΥΡΙΖΑ είναι συνειδητοποιημένη και ατομική. Κάποιοι θα συμφωνήσουν με τις προσεγγίσεις μας, άλλοι όχι. Αυτό που επιθυμούμε είναι μια λιγότερο επιφανειακή και κακόβουλη κριτική που να μην έχει ως αυτοσκοπό το κράξιμο και τον βερμπαλισμό.
      Γράψαμε το e-mail μας για να αποφευχθούν τα δημόσια ιντερνετικά ξεκατινιάσματα.

    • κριτική says:

      Αρχικά αναφέρεις “Οι φαιδρές κινήσεις που έγιναν δημόσια δεν είχαν την παραμικρή προοπτική γι΄αυτό και το κράτος δεν τις κατέστειλε” Εδώ αναπαράγεις τη προπαγάνδα που εκδηλώνεται από τις κινηματικές συνιστώσες του σύριζα, οι οποίες στη προσπάθεια να διατηρήσουν κάποια ισορροπία σκούζουν ότι η νέα “μας” κυβέρνηση δεν καταστέλλει. Λοιπόν, για την ανάλυση της κατασταλτικής στρατηγικής της κυβέρνησης, είναι απαραίτητο να γίνει μια σύντομη χρονική καταγραφή. Αρχικά, όταν ο σύριζα ανήλθε στην εξουσία, ευελπιστούσε την αδρανοποιήσει των όποιων αντιστάσεων μέσω της αφομοίωσης, έτσι ώστε να μη χρειάζεται εμπλοκή των κατασταλτικών δυνάμεων και να διατηρήσει το αριστερό του προφίλ. Όταν άρχισαν να εκδηλώνονται οι πρόσφατοι αγώνες, οι οποίοι ήταν οι μόνοι που εναντιωνόντουσαν στο κράτος και στην νέα αριστερή κυβέρνηση, ο σύριζα άσκησε μια “έμμεση” κατασταλτική πολιτική. Η οποία από τη μια έδινε περιθώρια “δεύτερης σκέψης” και από την άλλη έδινε το μήνυμα, ότι δε θα ανεχτεί περαιτέρω κλιμάκωση (φίμωση της κατάληψης στο κόκκινο, αποκλεισμός της νομικής, μερικός -μέχρι ολικός- αποκλεισμός της πρυτανείας κ.α.) Τέλος, όταν συνεχιζόντουσαν οι κινητοποιήσεις, οι αριστεροί μαϊντανοί της κυβέρνησης συκοφαντούσαν τους αναρχικούς (πληρωμένοι μπαχαλάκηδες, όργανα της Μέρκελ κτλ) και κλιμάκωσαν την καταστολή, με συλλήψεις, έντονη και προκλητική παρουσία αστυνομικών δυνάμεων σε διαδήλωση και εκκένωση της κατάληψης της πρυτανείας. Άρα το ότι ο σύριζα δεν κατάφερε να επιτύχει την πιο αναίμακτη κατασταλτική πολιτική – την αφομοίωση δηλαδή – ήταν άμεσο αποτέλεσμα των αγώνων οι οποίοι αρνιόντουσαν να αφομοιωθούν και εναντιωνόντουσαν στο κράτος και με τη νέα του διαχείριση. Ωστόσο εσύ για την αποτυχία εφαρμογής της πιο αναίμακτης και αποτελεσματικής (για το κράτος) καταστολή αναφέρεις: “Αυτή η καταστολή όμως δεν μπορεί να εφαρμοστεί δίχως να αλλάξει ριζικά ο ψυχισμός των μαζών και η κυρίαρχη ιδεολογία”. Εδώ δε μιλάμε απλά για πλήρη απουσία αναλυτικών εργαλείων, αλλά για πολιτικό αυτισμό. Και πέρα από αυτό αδυνατώ να αναληφθώ τον όρο “κυρίαρχη ιδεολογία”. Φαίνεται σαν να ψάχνεις λέξεις να πετάξεις στο κείμενο για να γεμίσεις το αναλυτικό κενό που το διακατέχει. Υπάρχουν πολλές ιδεολογίες, ποια είναι η κυρίαρχη; θα μπορούσε να σου πει κάποιος ότι αυτό που κυριαρχεί είναι ο φιλελευθερισμός όπου διαλαλεί το τέλος των ιδεολογιών κοκ. Δεν είναι ότι ψειρίζω αυτά που γράφεις, αλλά είναι άκρως προβληματική η ασοβαρότητα. Δεν γίνεται η απάντηση σου σε τόσο σοβαρά επίδικα να είναι ο βερμπαλισμός (και μετά να λες ότι το κάνουν άλλοι) και το “αντικοινωνικό” ξέπλυμα.
      Συνεχίζεις ακάθεκτα: ” Ο ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν βρίσκεται σε ένα στάδιο που ενώ θέλει να εδραιώσει μια άλλη καταστολή και μια άλλη διαχείριση δε μπορεί να αγνοεί την κυρίαρχη πραγματικότητα αναγκαζόμενος να καταφεύγει σε πράξεις που είναι ενάντια στην ιδεολογία του ώστε να μην απολέσει την κοινωνική στήριξη η οποία την παρούσα στιγμή είναι εύκολα μεταβαλλόμενη λόγω της οικονομικής ιδεολογικής κυριαρχίας.” Κοίτα να δεις οι αγνοί ιδεολόγοι αγωνιστές, μας καταστέλλουν επειδή τους πιέζει η ριμάδα η κοινωνία. Και ακόμα και με το συλλογισμό σου, υπάρχει πάλι ένα νοηματικό κενό. Δεν αντιλαμβάνεσαι τις διαφορετικές πολιτικές αναφορές και προτιμήσεις εντός του κοινωνικού πεδίου και αναγιγνώσκεις μόνο το συντηρητικό μέρος. Αντίστοιχα υπάρχει και το προοδευτικό που θα ενοχλούταν από την καταπάτηση του άσυλου κτλ. Σε καμία περίπτωση δεν υποστηρίζω και εγώ ότι η διατήρηση των πολιτικών ισορροποιών εντός της κοινωνικής μάζας είναι το βασικό κριτήριο για τη χάραξη των κατασταλτικών πολιτικών του κράτους, αλλά μιας και υποστηρίζεις μια θέση να τη βλέπεις συνολικά. Αναφέρεις “θέλει να εδραιώσει μια άλλη καταστολή και μια άλλη διαχείριση”. Θα ήταν ενδιαφέρον να διατύπωνες τις αναλύσεις σου για την πολιτική της κυβέρνησης του σύριζα πέρα απ’τά θέματα καταστολής και διαχείρισης των αντιστάσεων. Στις σχέσεις της με την Ε.Ε. ας πούμε και στην διαχείριση της κρίσης χρέους και της καπιταλιστικής κρίσης. Φαντάζομαι θα εκτιμάς ότι η κυβέρνηση υπέγραψε τη συμφωνία στο eurogroup στις 20 φλεβάρη επειδή την πίεζε η κοινωνία και εξαιτίας του ψυχισμού των μαζών. Δεν χρωματίζω τις αποφάσεις του κράτους απλά ειλικρινά έχω μεγάλη απορία, ποια είναι τα αναλυτικά σου εργαλεία ανάγνωσης της πολίτικης της κυβέρνησης πέρα από το πεδίο της καταστολής. Στο ίδιο σημείο καταλήγεις “λόγω της οικονομικής ιδεολογικής κυριαρχίας.” Ειλικρινά δεν είμαι με το πολιτικαλ κορεκτ, αλλά ορισμένα πράγματα έχουν και τα όρια τους. Σε συνδυασμό κιόλας με το ότι δε σου αρέσει ο βερμπαλισμός, όπως ανέφερες στο σχόλιο σου δημιουργούνται ερωτηματικά.
      Στο θέμα με τον αγώνα της ΣΠΦ και την κριτική που έκανα ότι την απονοηματοδοτείτε με το κείμενο, αναφέρεις στο σχόλιο: “Η αναρχία μας είναι απολίτικη άρα οι αναγνώσεις μας είναι λογικό να μη συμβαδίζουν.” Δεν αναφέρατε με αυτή τη χροιά τον όρο απολίτικη (άρνηση της πολίτικης, διαχείρισης της πολιτείας και των πόλεων κτλ). Μόνο τυχαίο δεν είναι που τον όρο απολίτικη τον αναφέρατε μόνο σε αυτό το σημείο σε όλο το κείμενο και σε συνδυασμό μη τις αναφορές πως οι αναρχικοί της ΣΠΦ έδωσαν μάχη για τους ανθρώπους τους και κυρίως “Οι σύντροφοι της ΣΠΦ διεξήγαγαν απεργία πείνας κυρίως για μη πολιτικούς λόγους.” Άρα το θέτετε σε άμεση συνάρτηση με τα αιτήματα. Ξεκάθαρα χρησιμοποιήσατε τον όρο με την αρνητική (για όσους του ασκούν κριτική) έννοια. Δεν νομίζω πλέον ότι μπορεί να αμφισβητηθεί ότι τον απονοηματοδοτήσατε. Δεν λέω ότι έχετε κακές προθέσεις για τον αγώνα που διεξήγαγαν, αλλά η απονοηματοδότηση πρόεκυψε από την αδυναμία κατανόησης και διατύπωσης όρων, ενδεικτικό της σύγχυσης που αποπνέει το κείμενο της ομάδας σας.
      Στη συνέχεια αναφέρεις για το σύριζα: “Ίσα ίσα αν κατορθώσει να γίνει εξουσία” Εδώ κάτι σίγουρα δε πάει καλά. Υπάρχουν 3 πιθανά σενάρια που να ανταποκρίνονται στο συλλογισμό σου. Πρώτον, δε γνωρίζεις ή ξέχασες ότι οι εκλογές πραγματοποιήθηκαν, με αποτέλεσμα ο σύριζα να γίνει εξουσία. Δεύτερον κάνεις το διαχωρισμό Κόμμα- κυβέρνηση που κάνουν οι κινηματικές συνιστώσες του κόμματος, με σκοπό να απενοχοποιήσουν το σύριζα από τις κατασταλτικές επιλογές της κυβέρνησης. Τρίτον, έχεις αυταπάτες περί σύριζα και πιστεύεις ότι εφόσον δε έχει κάνει πράξη ακόμα τις προεκλογικές του δεσμεύσεις, γιατί δεν τον αφήνουν ( οι κακοί Γερμανοί; ή ο ψυχισμός των μαζών; -στην “αντικοινωνική” πτέρυγα- ) δεν έχει κατορθώσει ακόμα να γίνει εξουσία και αυτό θα συμβεί σε ένα βάθος χρόνου. Φαντάζομαι ότι γίνεται κατανοητό ότι δε χρωματίζω το αν ο σύριζα είναι συνεπείς στις προεκλογικές του δεσμεύσεις, διότι η ανάγνωση και ερμήνευση δεν είναι και το φόρτε σου.
      Απτόητος συνεχίζεις και λες ότι το αντισυριζαϊκό μένος (βαθυστόχαστη ερμήνευση) εμποδίζει την ουσιαστική κριτική στο σύριζα “τσουβαλιάζοντάς τον μαζί με όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις, αφοπλίζοντας έτσι σε μεγάλο βαθμό την αναρχική επίθεση” Πέρα από το νοηματικό άλμα που κάνεις για να στολίσεις το συλλογισμό σου με επιθετικά χαρακτηριστικά, ας επικεντρωθούμε στην ουσία του, που είναι οι αυταπάτες για τον σύριζα. Είναι φανερό ότι ο όρος τσουβάλιασμα έχει χρωματισμένη υφολογία και όσοι το έχουν χρησιμοποιήσει στο πρόσφατο παρόν, το έχουν κάνει για να ξεπλύνουν ή να υποστηρίξουν τη κυβέρνηση σύριζα. Αν ήθελες να κάνεις μια ανάλυση για τους διαφορετικούς τρόπους διαχείρισης όπου τους εντοπίζεις και απεχθανόσουν και τους δυο, δε θα χρησιμοποιούσες αυτόν τον όρο. Συνεχίζεις τον ειρμό σου, κλείνοντας στο ότι ο σύριζα είναι πολύ πιο επικίνδυνος. Εδώ είναι φανερό το άγχος σου, να φανεί ότι τον θεωρείς ακόμα χειρότερο ώστε να αναδείξεις ότι δεν έχεις συριζαϊκές αυταπάτες. Προσπαθείς να το κάνεις γρήγορα και τσαπατσούλικα, καθώς δεν το δικαιολογείς κάπου, απλά αναφέρεις ότι φάνηκε κατά τη διάρκεια των απεργιών πείνας. Αυτή η ανάγνωση δεν προκύπτει ωστόσο ούτε από το κείμενο ούτε από το υπόλοιπο σχόλιο σου. Αφού λες ότι η θέληση της κοινωνικής μάζας (την όποιον αναγιγνώσκεις εξολοκλήρου συντηρητική) είναι ο καθοριστικός παράγοντας που καθορίζει τις κατασταλτικές επιλογές της κυβέρνησης, γιατί ο “ιδεολόγος” σύριζα είναι πιο επικίνδυνος από τη συντηρητική ΝΔ; Με τη δικιά σας ανάγνωση ο πρώτος θέλει, άρα έχει και περισσότερες πιθανότητες να μην έχει τόσο σκληρή στάση απέναντι στους μη αφομοιωμένους αναρχικούς. Η ερώτηση προφανώς είναι ρητορική..
      Επιμένεις για τα ψειρίσματα που αναφέρονταν στο κείμενο σας και εξακολουθείς να μην αντιλαμβάνεσαι τη διάφορα μεταξύ διαφωνίας και συκοφαντίας. Όπως ανέφερα και πριν, αυτή η διάφορα έχει τη δικής της βαρύτητα.
      Κλείνοντας αναφέρεις: “Δεν είμαστε ούτε φιλοσύριζα ούτε αντισύριζα”. Το δίπολο δεν είναι αυτό. Υπάρχουν κάποιοι αναρχικοί που είναι αφομοιωμένοι και έχουν αυταπάτες για το σύριζα και υπάρχουν και οι αναρχικοί που δεν έχουν καμία αυταπάτη για καμία κυβέρνηση, αγωνίζονται πάντα ενάντια στο κράτος – ανεξάρτητα από το ποιος το διαχειρίζεται – και αναπτύσσουν τα αναλυτικά τους εργαλεία στις νέες συνθήκες. Και το πρόταγμα σου: ” Η θέση ενάντια στο ΣΥΡΙΖΑ είναι συνειδητοποιημένη και ατομική.” Τώρα το ολοκλήρωσες. Είναι χαρακτηριστικό μιας πολίτικης θέσης για το σύριζα το ποσοτικό της στοιχειό; Δηλαδή όταν είσαι στην ομάδα σου είναι συλλογική θέση και όταν είσαι μονός είναι ατομική; Είναι αυτό χαρακτηριστικό; Φαντάζομαι θα εννοούσες ότι κάνεις μια ατομικιστική προσέγγιση, αλλά αν δεν αντιλαμβάνεσαι την ουσία του περιεχομένου που προτάσσεις καλύτερα μη το αναπαράγεις γιατί γεννιούνται νοηματικά τέρατα. Τέλος ακόμα και αυτό να εννοούσες είναι άσχετο με την ανάγνωση και ερμήνευση της πολιτικής κατάστασης στην ελλάδα.

  2. koymoyndoyroy says:

    Η φιλοσυριζαιϊκη πανουκλα εχει εξαπλωθει φαινεται και σε περισσοτερους πολιτικους χωρους. Δεν εχει να κανει μαλλον με καποιες συγκεκριμενες τασεις της αναρχιας καθως εκδηλωνεται με διαφορετικα πλαισια αναλογα και τη ταση. Εχει να κανει με αναρχικους που δεν εχουν θεωρητικη,πολιτικη και στρατηγικη θωρακιση της αναρχιας με τον οποιον τροπο την οριζει ο καθενας.

  3. Συριζαίικος μηδενισμός says:

    Έχοντας διαβάσει κανείς το κείμενο σας ”μια σύντομη κριτική πάνω στη νέα αριστερή κυβέρνηση” δεν ξαφνιάζεται με τo κατάπτυστο κείμενο σας, απόρροια της πολιτικής ενδείας που σας διακατέχει. Ο τρόπος που βγάζετε λάδι τον Πανούση και συνολικά τον ΣΥΡΙΖΑ σε ζητήματα καταστολής είναι αντίστοιχος με το Κ.ΒΟΞ, με την διαφορά ότι εσείς δεν έχετε τα κατάλληλα εφόδια να ενισχύσετε επιχειρηματολογώντας τις θέσεις περί «αυτονόμησης» των σωμάτων ασφαλείας και «βαθέως κράτους», γι’ αυτό οι αντιφάσεις σας πέφτουν σε παγίδες. Μέχρι και ο πιο μετριοπαθής κοινωνικός αναρχικός στη διατύπωση ότι οι καταληψίες της νομικής «έσπαγαν air condition με την ανοχή της κυβέρνησης» θα εντόπιζαν μικροαστικό συλλογισμό “μιντιοδιαμορφωμένο”.

    Εξαπολύεται λάσπη εναντίων των συντρόφων/ισσων της νομικής για δήθεν διωρίες από τους μπάτσους, για “πλάτες” από τη κυβερνητική νεολαία και ανύπαρκτα γεγονότα ψυριστικών που ακούτε στα κουτσομπολιά των Εξαρχείων και τα μεταφέρετε ως γεγονότα. Το μόνο που καταφέρνεται είναι να φανερώσετε τα κόμπλεξ που έχετε λόγω της ανυπαρξία σας, γιατί πέρα από το να κολλάτε αφίσες και να αναρτάτε κειμενάκια στο διαδύκτιο είστε μια θλιβερή ουρά του χώρου και των διαδικασιών του.

    Δεν ξέρω αν το εγχείρημα της νομικής κατάφερε να είναι επιθετικό προς το κράτος.
    Κάποιοι/ες πρώην καταληψίες της πάντως, επειδή έχουν “αντισυριζαίικο μένος” και απεχθάνονται τους φίλους του κόμματος απ’ όπου κι αν προέρχονται μπορούν να γίνουν περισσότερο επιθετικοί από όσο φαντάζεστε.

  4. Η νομική μπορεί να ήταν για γέλια, αλλά η ανάλυση εδώ είναι χειρότερη. Σαν να διαβάζεις το κουτί της πανδώρας είναι, πολύ λάθος εκφορά και μονόμπαντα επιφανειακά επιχειρήματα που δίνουν εικόνα φιλο-συριζα, χωρίς να είναι όντως τέτοιοι οι συγγραφείς.

  5. Momentum Horizon says:

    Ενώ αναρτήθηκε ένα κείμενο κριτικής μόνο κριτική δεν βλέπουμε να ασκήται εδώ.
    Δεν είχαμε την πρόθεση να απαντήσουμε σε τέτοια κακόβουλα σχόλια όμως ο ήχος φαντασιώσεων που γκρεμίζονται είναι πολύ ελκυστικός.
    Τα γεγονότα που αναφέραμε για την κατάληψη της νομικής ένα προς ένα ( και άλλα που επιλέξαμε να μην αναφέρουμε ) είναι επαληθευμένα από πολύ κόσμο συμπεριλαμβανομένου ατόμων που συμμετείχαν η πέρασαν άπο την κατάληψη.
    Δεν έχουμε καμία πρόθεση να κατασκευάσουμε ενόχους σε αντίθεση με οργισμένους όχλους που αρέσκονται στην κατασκευή ρουφιάνων όταν βλέπουν τις ονειρώξεις τους να λαβόνονται.
    Ο αφορισμός εξαλείφει την όποια προβληματική γεννάει μια κριτική εκ των έσω εξάλλου.Δεν έχουμε να απαντήσουμε κάτι παραπάνω στο σχολιό σου το οποίο δεν ασκεί καμία κριτική παρόλο που είναι ενδεικτικό της ανούσιας και ασυνείδητης αγελαίας κριτικής που ασκείται στον ΣΥΡΙΖΑ από μερίδα ”αναρχικών”.
    Όσο για την θωράκιση της αναρχίας απαντάμε πως άλλοι είναι αυτοί χρειάζονται μια πολιτικάντικη υπεραπλούστευση γεγονότων και καταστάσεων ώστε να στηρίξουν την δικιά τους.
    Α και όσο για το ποιός είναι ουρά του χώρου και των διαδικασιών του ας απαντήσουν όλοι αυτοί που αυτοαποκαλούνται μηδενιστές ενώ σέρνονται και συμμετέχουν στις ανοιχτές διαδικασίες του ”κινήματος” παρέα με το κάθε λογής σκουπίδι όπου η απεργία πείνας έγινε το άλλοθι να συγκαλυφθεί η υπαρξιακή του φτώχεια αυτόν τον μήνα.
    Αν κάποιοι ξέρουν να αντιτίθενται στον ΣΥΡΙΖΑ με το <> και με το να τον ταυτίζουν με την πρωην κυβέρνηση ας συνεχίσουν να τα βάζουν με ντουβάρια και θρανία όσο βέβαια τους αφήνει να παίζουν ο Πανούσης πριν αγριέψει και η ”εξέγερση” μπει πάλι στην ντουλάπα μέχρι το επομενο πολιτικό πανηγύρι.

    Υ.γ. Δεν αποτελούμε και ούτε επιθυμούμε να αποτελέσουμε μέρος ενός πολιτικού χώρου.Με τέτοιες κατακραυγές πάντως ενδυναμώνεται η θεωρία μας για την αποτελεσματικότητα μιας αριστερής καταστολής αν καταφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ να εδραιωθεί αναλλοίωτος και ακέραιος.

  6. ”Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα ήταν η στιγμή της εκκένωσης όπου ενώ οι μπάτσοι ήθελαν να εισβάλουν η νεολαία ΣΥΡΙΖΑ και λοιποί αριστεροί έκαναν συγκέντρωση υπεράσπισης του ασύλου, ανοίγοντας δρόμο στους καταληψίες να αποχωρήσουν, οι οποίοι φεύγοντας έβριζαν το ΣΥΡΙΖΑ κατηγορώντας τον για καταστολή των κοινωνικών κινημάτων. ”
    Ειναι απολυτως ψευδες.

    Η νεολαια συριζα και η φοιτητικη του ομαδα στην Νομικη βγαλανε
    ανακοινωσεις εναντιον της καταληψης εξ’αρχης.

    Επισης η παρουσια ατομων οταν εγινε το ντου ειχε στοχο το να βγουνε.

    Οι απιθανες επιθεσεις που βιωσαν ολοι απο τα μιντια και τα ψευδη περι

    ικανοποιησης αιτηματων αλλα και πολλα αλλα ειναι καταγεγραμμενα.

    Στην πρυτανεια συνεληφθησαν τοσα ατομα κατα την διαρκεια των ημερων.

    Στην Νομικη γραφανε οτι ταυτοποιηθηκαν.

    Στο κοκκινο και στην ακταληψη εκει υπηρξε φιμωση και σαμποταζ.

    Και ποσα αλλα.

    Ειναι απολυτως ψευδη τα μισα και ολα τα συμπερασματα.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*