Χιλή: “Σκέψεις από μερικούς συντρόφους…”

encapuchados-chile-sam-edward-722-body-image-1433326413

Παρακαλούμε διαδώστε το ευρέως.

Σχετικά με τις πρόσφατες συλλήψεις που ακολούθησαν μετά τις συγκρούσεις στον δρόμο. Όπως είναι γνωστό, τους τελευταίους μήνες υπήρξε μια σειρά συλλήψεων νεολαίων, οι οποίοι κατηγορούνται πως συμμετείχαν σε μπάχαλα και συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής που έγιναν από κουκουλοφόρους έξω από πανεπιστήμια. Κάποιοι από αυτούς παραμένουν σε διάφορα καθεστώτα εγκλεισμού, από κατ’ οίκον περιορισμό μέχρι προφυλάκιση.

Κάποιοι σύντροφοι έχουν ήδη τοποθετηθεί σχετικά με τον ρόλο της επιλεκτικής κρατικής καταστολής και για το μέχρι πού φτάνουν οι αρχές στις προσπάθειές τους να απομακρύνουν τις διάφορες μορφές σύγκρουσης ενάντια στο καθεστώς.

Εμείς οι κουκουλοφόροι χρησιμοποιούμε την ανατρεπτική βία ενάντια στις δυνάμεις καταπίεσης ως ένα κομμάτι του πολυεπίπεδου αγώνα για την ολική απελευθέρωση. Πιστεύουμε πως εμείς είμαστε εκείνοι που πρέπει να διασφαλίσουν το ότι οι μέθοδοι αγώνα μας δεν καταλήγουν τελειωμένες μαζί μας, έτσι θεωρούμε σημαντικό να διαχύσουμε κάποιες από τις αναλύσεις και τις σκέψεις μας.

1. Η κατάσταση της καταστολής

Αναλύοντας την κατάσταση της καταστολής είναι προφανές πως οι αρχές έχουν επεκτείνει την καταστολή πέρα από τους συνηθισμένους εσωτερικούς εχθρούς (αμετανόητους μαρξιστές αντάρτες πόλης, εξεγερτικούς αναρχικούς και Mapuche μαχητές), με σκοπό να φυτέψουν τον φόβο της τιμωρίας για τη ριζοσπαστική κινητοποίηση στους φοιτητές και σε όσους διεξάγουν διάφορους αγώνες εντός της κοινωνίας.

Αυτό προβλέπεται και ανακοινώνεται ήδη στα πλαίσια “διαδηλώσεων και κοινωνικής ανησυχίας”, κατά τη διάρκεια των οποίων οι αρχές προσπαθούν να επιβάλλουν την άποψη πως ο μόνος τρόπος να μετασχηματιστεί το σύστημα είναι μέσω ρυθμίσεων στους καθεστωτικούς θεσμούς με τη χρήση ειρηνικών, δημοκρατικών μεθόδων.

Για να πετύχουν αυτόν τον στόχο, μαζί με την ανάπτυξη του επικοινωνιακού και δημοσιογραφικού στρατού τους, οι αρχές τροποποιούν τους νομικούς μηχανισμούς, σκληραίνοντας τη διάταξη περί ελέγχου των όπλων σε παραλληλισμό με την πατριωτική διάταξη, για να τιμωρήσουν τους διαφωνούντες και να ενσταλλάξουν τον φόβο για την πραγματοποίηση εξεγερτικών πράξεων και τη χρήση επαναστατικής βίας.

2. Δεν είναι τα πάντα ασφαλή: ενάντια στη θυματοποίηση και την αντίληψη πως όλα είναι στημένα

Ένα πολύ σοβαρό λάθος που γίνεται όταν οι αρχές εξαπολύουν την καταστολή τους, είναι να το αφήνουμε να περάσει χωρίς αντίσταση ή επίθεση από τη μεριά μας, αλλά και το να θεωρούμε πως ο εχθρός μας έχει όλους υπό παρακολούθηση καθιστώντας αδύνατο το να πραγματοποιούμε συνωμοσίες, επιθέσεις και βίαιες ενέργειες εναντίον του.

Μια επαναλαμβανόμενη αντίληψη την οποία πρέπει να πολεμήσουμε, είναι οι συνελεύσεις που για πολλούς είναι ο πρώτος λόγος υπεράσπισης (σχεδόν σαν μπαλαντέρ) την ώρα που αντιμετωπίζουμε την καταστολή. Αυτή η ιδέα συνοδεύεται συνήθως από την ιδέα του αθώου θύματος και του “δικαιώματος στη διαμαρτυρία”.

Αντίθετα με τα παραπάνω, η εξεγερσιακή αναρχική θέση και τα χρόνια εμπειρίας σε αυτό αλλά και σε άλλα πεδία αγώνα μας δείχνουν πως είναι δυνατόν να διατηρήσουμε την επαναστατική μας συνοχή και ταυτόχρονα να απορρίπτουμε τις κατηγορίες που μας αποδίδουν οι αρχές, χωρίς να υποστηρίζουμε τη λογική αθώοι ή ένοχοι που έχει δημιουργηθεί από τους νομικούς και δικαστικούς μηχανισμούς του κράτους.

Επίσης, είναι απαραίτητο να πολεμήσουμε την αντίληψη των συνελεύσεων σε συσχετισμό με την ηλίθια άποψη πως κάθε επιθετική ενέργεια γίνεται πάντα από την αστυνομία. Φυσικά, οι αρχές συχνά “φυτεύουν” αποδεικτικά στοιχεία σε εκείνους που θέλουν να βλάψουν, όμως είναι γελοίο να απορρίπτεται η αντίληψη πως τα άτομα είναι ελεύθερα, συνειδητά και αυτόνομα, ικανά να οργανώσουν, να σχεδιάσουν και να εκτελέσουν επιθέσεις ενάντια στην εξουσία και την κανονικότητά της.

Η θέση μας δεν είναι εκείνη των νεαρών φοιτητών ή των “κοινωνικών ακτιβιστών” που αγωνίζονται με τα χέρια τους καθαρά και διαδηλώνουν ειρηνικά. Τοποθετούμε τους εαυτούς μας ως δηλωμένους εχθρούς κάθε μορφής εξουσίας που είμαστε πρόθυμοι να αυτο-οργανωθούμε για να φτιάξουμε μολότοφ, να στήσουμε οδοφράγματα και να συγκρουστούμε με τους μπάτσους με τα πρόσωπά μας καλυμμένα, ώστε να μην ανιχνευθούμε από τα μάτια της καταστολής.

3. Συνεχόμενη δράση

Αυτή είναι μια περίοδος που πρέπει να δυναμώσουμε ως ατομικότητες και ως αναρχικές ομάδες δράσης.

Αυτή είναι μια περιόδος ευνοϊκή για να εμβαθύνουμε την κριτική μας στην κοινωνική τάξη συνολικά, προτάσσοντας έμπρακτα την απόρριψη των κανόνων και των προτύπων της μεταμέλειας και της θυματοποίησης που προωθεί η κοινωνία.

Είναι υψίστης σημασίας το να υπερασπιστούμε τις συγκρούσεις στον δρόμο σε χώρους αγώνα που κερδίσαμε με δεκαετίες εξεγερτικής πρακτικής και επίσης να τις συνδυάσουμε με άλλες πρακτικές εξέγερσης σε νέους χώρους – κάτι που κατανοήθηκε και εφαρμόστηκε από τους συντρόφους που έστησαν οδοφράγματα σε διάφορα μέρη της πόλης πριν λίγες μέρες.

Με το να παραμένουμε σε επαγρύπνηση, μπορούμε να ελαχιστοποιήσουμε τους κινδύνους και την απερισκεψία κατά τη διάρκεια της μάχης. Πρέπει να έχουμε στον νου μας πως όταν τίθεται το ζήτημα του πολλαπλασιασμού και της συνέχισης της αυτόνομης δράσης, πρέπει να ενεργοποιούμε τις δημιουργικές μας δυνατότητες για να εξασφαλίζουμε πως η επίθεση είναι διάχυτη και άτυπη, ώστε ο εχθρός να μην μπορεί να προβλέψει κάθε μας κίνηση.

Ας μη δώσουμε χώρο στον φόβο, τη σιωπή και τη ακινησία που επιβάλλουν οι αρχές για να εμποδίσουν την εξεγερτική ανάπτυξη!

Ας οξύνουμε τη σκέψη και τη δράση μας!

Αλληλεγγύη στους αιχμαλώτους των συγκρούσεων στον δρόμο και σε όλους τους συντρόφους που έχουν απαγάγει οι αρχές!

κάποιοι αντι-εξουσιαστές κουκουλοφόροι

———

Μετάφραση: Inter Arma

Πηγή: Act for freedom now!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*