Χιλή: Συντονισμένες εμπρηστικές επιθέσεις ενάντια σε υποδομές τηλεπικοινωνιών (Σαντιάγο, 25/08/2015)

1365139

I. “Αυτή η στιγμή που δε θα ξεχαστεί
Τόσο άδεια όταν πετιέται πίσω στις σκιές
Τόσο άδεια όταν την απορρίπτουν τα ρολόγια
Αυτή η ελεεινή στιγμή που πάρθηκε από την τρυφερότητά μου
Απογυμνωμένη, γυμνή από το αίμα των φτερών
Χωρίς μάτια να θυμούνται την περσινή αγωνία
Χωρίς χείλια να ρουφήξουν τους χυμούς της βίας
Χαμένη στα κουδουνίσματα παγωμένων καμπαναριών.”

Στο παρόν πλαίσιο των πρόσφατων κρατικών μεταρρυθμίσεων, που είχαν ως αποτέλεσμα την αύξηση των ποινών για την κατοχή και χρήση εμπρηστικών και/ή εκρηκτικών μηχανισμών, με τις πολλές υποθέσεις φυλακίσεων που σχετίζονται με την εξεγερτική βία (βομβιστικές επιθέσεις, φωτιές σε λεωφορεία και εμπρηστικές δράσεις από κουκουλοφόρους έξω από πανεπιστήμια), μπορεί κανείς να σκεφτεί πως δεν υπάρχει πια χώρος για επιθετικές δράσεις ενάντια στην κυριαρχία και την κανονικότητά της∙ η τέλεια δικαιολογία για ‘κείνους που έβρισκαν πάντα δικαιολογίες για ν’ αναβάλουν τη δική τους εξέγερση ενάντια στο υπάρχον.

Ωστόσο, η μακρά ιστορία των εξεγέρσεων, των επαναστάσεων και των συνωμοσιών μας δείχνει πως τα συστήματα κυριαρχίας ήταν και θα είναι πάντα ευάλωτα και πως πάντα μπορεί να βρεθεί χώρος για εξέγερση και άμεση δράση ενάντια στις δομές, τα σύμβολα, τους θεσμούς και τους εκπροσώπους της καταπίεσης.

Αλήθεια είναι, όμως, και κάτι ακόμα, κι αυτό είναι ότι η αδυναμία της Κυριαρχίας αποδεικνύεται μόνο όταν οι πράξεις ανυπακοής μας και η επιθυμία μας για ελευθερία γλιστρούν μέσα από τις ρωγμές της κυρίαρχης κοινωνικής τάξης∙ χτυπώντας την, πληγώνοντάς την, γινόμενοι ανεξέλεγκτοι και επικίνδυνοι στα κυριαρχικά τους σχέδια.

Αυτός είναι ο λόγος που είμαστε και θα παραμείνουμε εδώ, συνεχίζοντας να αψηφούμε την εξουσία, διαδίδοντας με τις πράξεις μας την ιδέα ότι η εξεγερτική θέληση θα βασιστεί σε ανατρεπτικές πράξεις που δε θα σταματούν.

II. «Αλλά, για εμάς, άλλαξαν τα πάντα, όταν αποφασίσαμε να ζήσουμε σαν πολεμιστές και όχι σαν σκλάβοι. Τιμούμε τη θλίψη και τον εκνευρισμό μας, τη μοναξιά και την ανασφάλειά μας, με το να μην τις καταστέλλουμε, αλλά ούτε και να παραδινόμαστε σε αυτές. Παίρνουμε αυτά τα σπασμένα κομμάτια του εαυτού, μετασχηματίζουμε το θύμα σε πολεμιστή και στεκόμαστε περήφανοι αντίπαλοι αυτού του κόσμου. Για να επιτεθούμε σε αυτό που μας επιτίθεται.»

σύντροφοι της FAI-IRF στη Μεγάλη Βρετανία

Οι σχέσεις εξουσίας, δύναμης και υποτέλειας έχουν εκφραστεί στην ιστορία και στο σήμερα, μέσω μιας πληθώρας πρακτικών, μοντέλων και συστημάτων κυριαρχίας.

Μέσα από την εκμετάλλευση και την κυριαρχία σε βάρος της φύσης και των ανθρώπινων και μη ζώων, κάθε κυριαρχικό μοντέλο (πατριαρχία, κάστες, βιομηχανία/οικονομία/τεχνολογία/καπιταλισμός κλπ) τίθεται σε εφαρμογή, με μέσο τις εξουσιαστικές σχέσεις ανάμεσα στα άτομα, διατηρούμενες μέσω της αλληλεπίδρασης με μια μεγάλη γκάμα κτιρίων, αντικειμένων, αγαθών, υποδομών και εκπροσώπων, όπως είναι οι πολιτικοί, οι επιχειρηματίες, οι αστυνομικοί, οι στρατιωτικοί, οι δημοσιογράφοι, οι επιστήμονες, οι δικηγόροι και άλλοι υπηρέτες της εξουσίας, καθώς επίσης και οι εμπόροι ναρκωτικών, οι νταβαντζήδες, οι ιερείς και πάει λέγοντας, που μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν, προκειμένου να διατηρήσουν τα προνόμιά τους, σε μεγάλο βαθμό λόγω της απουσίας εξεγερτικής δράσης, σε συνδυασμό με την απάθεια, τον φόβο και/ή τον εφησυχασμό των πολιτών και των εκμεταλλευόμενων μαζών.

Ως εκ τούτου, κάθε δράση που στοχεύει άμεσα στους εκπροσώπους της κυριαρχίας και/ή στις βιομηχανικές και τεχνολογικές υποδομές της, παρόλο που δεν μπορεί, από μόνη της, να γκρεμίσει την κυριαρχία στο σύνολό της, εξακολουθεί να διακόπτει και να εμποδίζει τη ροή της πληροφορίας, των αγαθών και των κοινωνικών σχέσεων, που καθιστούν δυνατή την καθημερινή συνέχιση της επιβεβλημένης τάξης.

Είναι η αναπαραγωγή και ο πολλαπλασιασμός τέτοιου τύπου δράσεων που τις καθιστά άμεση απειλή, κάτι που επιτυγχάνεται μέσα από το σπάσιμο του λήθαργου και την κατάληψη των δρόμων, οπλισμένοι με την επιθυμία μας για ελευθερία και την αποφασιστικότητα ν’ αφήσουμε τσιμεντένιες πληγές στο δίκτυο της κυριαρχίας.

III) «… Μονάχα όμως όταν αποφασίζουμε να ρισκάρουμε με τα μπούνια τη ζωή μας, κι είτε ατομικά είτε μαζί με τους συμπράκτες μας, να χτυπήσουμε την εξουσία εκεί που την πονάει περισσότερο, μονάχα τότε έχουμε τον πραγματικό έλεγχο και μπορούμε να βεβαιώσουμε με χαρά και διαύγεια ότι πραγματώνουμε την επανάστασή μας. Το να βάλει κανείς μπρος μια θεώρηση άμεσης επίθεσης τον λευτερώνει από τα δεσμά των αμυντικών αγώνων, ανοίγοντας άπειρες προοπτικές δράσης και λευτεριάς.»

Nicola Gai, μέλος του πυρήνα Όλγα της FAI-IRF

Πώς μπορούμε να καθόμαστε και να βλέπουμε τις μέρες να περνάνε χωρίς να πράττουμε, χωρίς να συνεχίζουμε την επίθεση, χωρίς ν’ αναλαμβάνουμε ενεργό δράση στον αγώνα ενάντια στην κυριαρχία;

Εμείς αυτό δεν μπορούμε να το ανεχτούμε και, γι’ αυτό, επιλέξαμε το ρίσκο της αναρχίας από το να ζούμε τη ζωή μας απομακρυσμένοι από τον αγώνα, περιμένοντας για μελλοντικές στιγμές εξέγερσης.

Γιατί είναι οι πράξεις μας στο παρόν, τα μόνα πράγματα που έχουμε για ν’ αποδεικνύουμε ποιοι είμαστε και τι θέλουμε.

Γιατί είναι στην πολύμορφη επιθετική δράση και την επίθεση στις εκφάνσεις της κυριαρχίας όπου η ύπαρξή μας αποκτά πραγματική σημασία.

Στην προκειμένη, ενωμένοι σε συγγενείς ομάδες, συντονίσαμε τις δυνάμεις μας με έναν κοινό στόχο.

Χωρίς να εκμηδενίζονται οι ιδιατερότητες ή η αυτονομία της κάθε ομάδας, συμφωνήσαμε ελεύθερα να δράσουμε συντονισμένα, το πρωί της Τρίτης, 25 Αυγούστου, τοποθετώντας τρεις εμπρηστικούς μηχανισμούς με μηχανισμούς χημικής καθυστέρησης. Ένας απ’ αυτούς τοποθετήθηκε με επιτυχία στην υπόγεια καλωδίωση του δικτύου οπτικών ινών της Entel, της κύριας εταιρείας τηλεποικοινωνιών στη Χιλή. Η επίθεση αυτή έλαβε χώρα στο κέντρο της πόλης του Santiago, στη λεωφόρο Alameda.

Οι άλλοι δύο εμπρηστικοί μηχανισμοί τοποθετήθηκαν στο εσωτερικό της κατασκευής ενός πύργου κινητής τηλεφωνίας, στην κοινότητα La Reina, στη διασταύρωση των Mariano Sanchez Fontecilla και Troncos Viejos. Ένας από τους μηχανισμούς τοποθετήθηκε στο ηλεκτρικό τροφοδοτικό του πύργου και ο άλλος στα καλώδια. Και οι δύο μηχανισμοί ενεργοποιήθηκαν με επιτυχία στις 2 π.μ. περίπου, με αποτέλεσμα τη σοβαρή ζημιά στον στόχο.

Αναλαμβάνουμε αυτές τις συντονισμένες δράσεις σαν μια ελάχιστη έκφραση πειραματικών μορφών επίθεσης, που επιδιώκουν να εμποδίσουν, μέσα από το σαμποτάζ, την ομαλή λειτουργία και τεχνολογική πρόοδο του υπάρχοντος συστήματος κυριαρχίας. Χτίζοντας πάνω στη σύνδεση μεταξύ των ομάδων μας, παρά τις διαφορές, δημιουργούμε τις πιθανότητες δράσεων στο τώρα, μέσα από την προσπάθεια και τα λάθη, πάντα προσεκτικοί στα βήματά μας.

Γνωρίζουμε πως δεν είμαστε οι πρώτοι και πως ο δρόμος αυτός είναι σφυρηλατημένος με φωτιά και μπαρούτι, από άλλες ομάδες στην περιοχή αυτή. Είναι τώρα 15 χρόνια επιθέσεων από αυτόνομες και αντιεξουσιαστικές ομάδες στη μεταδικτατορική Χιλή.

Στέλνουμε χαιρετισμούς σε όλους τους συντρόφους που βρίσκονται κλειδωμένοι στις φυλακές της Χιλής και σ’ όλον τον κόσμο, σε όλες τις ομάδες αναρχικής δράσης και σε όλους τους πυρήνες της Άτυπης Αναρχικής Ομοσπονδίας / Διεθνούς Επαναστατικού Μετώπου.

ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΜΕ ΦΩΤΙΑ, ΜΠΑΡΟΥΤΙ ΚΑΙ ΒΕΝΖΙΝΗ!

ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΤΗ ΖΩΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΚΛΕΨΑΝ!

ΝΑ ΑΥΞΗΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΠΙΘΕΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ!

Πυρήνας Αναρχικής Εμπρηστικής Επίθεσης “Φωτιά και Συνείδηση” – Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία/Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο, Χιλή.

Ομάδα Kapibara
Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία/Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο, Χιλή.

———

Μετάφραση: Inter Arma

Πηγή: Insurrection news

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*